حالا که رفته ای
هيچ اتفاق تازه ای نمی افتد
فقط من
ذره ذره
ایوب می شوم...
گیاه وحشی کوهم، نه لاله گلدان
مرا به بزم خوشی های خودسرانه مبر
به سردی خشن سنگ خو گرفته دلم
مرا به خانه مبر
زادگاه من کوه است
شانس دیدنت را هر روز ندارم ولی دوستت دارم...
وقتی دلم هوایت میکند، حق شنیدن صدایت را ندارم ... ولی دوستت دارم ...
وقت هایی که روحم درد دارد و میشکند، شانه هایت را برای گریستن کم دارم ... ولی دوستت دارم ...
وقت دلتنگی هایم، آغوشت را برای آرام شدن ندارم ... ولی دوستت دارم ...
آری همه وجودمی ولی هیچ جای زندگیم ندارمت و میان تمام نداشتن ها باز هم با تمام وجودم ...
دوستت دارم پدرم
روزت مبارک
خوشبختی گاهی ، آنقدر دم دستمان است که نمیبینیمش ، که حسش نمیکنیم
چایی که مادر برایمان میریخت و میخوردیم ، خوشبختی بود
دستهای بزرگ بابا را بعد از برگشت از کوه گرفتن و به هم زدن کوله اش خوشبختی بود .
خنده های کودکیهامان ، شیطنت ها ،آهنگ های نوجووانیمان ، خوشبختی بود...
اما ، ندیدیم و آرام از کنارشان گذشتیم ، چای را با غر غر خوردیم که کمرنگ یا پر رنگ است ،
سرد یا داغ است ، زور زدیم تا دستمان را از دست بابا جدا کنیم و آسوده بدویم ،
گفتند ساکت ، مردم خوابیده اند و ما ، غر غر کردیم و توپمان را محکمتر به دیوار کوبیدیم...
خوشبختی را ندیدیم یا ، نخواستیم ببینیم شاید ، اما ، حالا ...
دوست نازنینم، هرکجا که هستی ، هر چند ساله که هستی ،
با تمام گرفتاریهای تمام نشدنی ها که همه مان داریم...
امروز را ، قدر بدان ، خوشبختی های کوچکت را بشناس و باور کن ، عشق را بهانه کن ،
برای بوییدن دامان مادرت که هنوز داریش ،
برای بوسیدن دست پدرت که هنوز نمیلرزد ،هنوز هست ،
بهانه کن برای به آغوش کشیدن یک دوست ، رفیق جانم ، خوشبختی ها ماندنی نیستند ،
اما ، میشود تا هستند زندگیشان کرد ، نفسشان کشید.
پدرم لحظه لحظه نبودنت را با تمام وجودمان هنوز هم حس میکنیم،
خانه بدون صدای خنده های دلنشینت عجیب سوت و کور شده ...
فقط میتونم بگم خاطرت تا ابد ماندگار ... فراموشت نخواهیم کرد ...
۳ سال قبل همچین روزی ...
فکرش رو هم نمی کردم که برگردم و نباشی ... اون روز تو فرودگاه بغضم گرفت ...
کنارم ایستادی و مثل همیشه گفتی شیمیل مگه میخوای بری و برنگردی؟
نگاه آخرت موقع خداحافظی خیلی سنگین بود ...
من برگشتم اما تو نبودی ... بابای مثل کوه که همیشه پشت ام بود ...
نیستی ببینی چه کردند تو این ۳ سال ...
پ،ن: آخرین عکس چهار نفری ما ، فرودگاه امام ۲۱ شهریور ۹۲
اکنون که ۲۰ تیر شده و روز میلادت
به تو فکر میکنم
و به اینکه چقدر برایم با ارزش بودی و هستی...
و به تمام راه هایی که پیمودی
تا زندگی ام را متحول کنی...
خالق نشاط کوهستان به یادت هستم، به یادمان باش
بخـــوان و دم مـــزن ...
بــــدان ...
فــــقط بدان که ...
می خــــواهمت .....
میدانم که می دانی... !!
دلم بی اختیار برایت تنگ می شود
دلم که برایت تنگ می شود
می گــــیرد ...
فریـــاد می کشد ...
می تــــپد ...
و باز تنــــگ می شود!!
هم شادی ات را دوست دارد ... هم غم هایت را ...
هم لحظه های شادابی ات را می پسندد، هم روزهای بی حوصلگی ات را...
هم دقایق پر ازدحامت را همراهی می کند، هم دقایق تنهایی ات را...
عشق اگر عشق باشد... هم زیبایی هایت را دوست دارد، هم اخم هایت را در روزهای تلخی...
هم سلامتت را می پسندد، هم روزهای گرفتاری و بیماری همراهی ات می کند...
عشق اگر عشق باشد... با یک اتفاق، تو را تعویض نمی کند، همراهی ات می کند تا بهبود یابی ...
عشق اگر عشق باشد... هر ثانیه دستانش در دستان توست، در سختی و آسانی...
تا ابد...
پ.ن: نمیدانم عشق به نشاط کوهستان را باید کجا بگذارم و بنشینم به نظاره اش ...
گاه گاهی می آیم بنویسم اما تاب و توان را میگیرد از دستانم و مینگرم به عکس مدیر نشاط که اگر خودش بود و 9 امین سال تولد نشاط کوهستان را میخواست جشن بگیرد، چه مینوشت برای ابراز خوشحالی ...
اما انگار قرعه به نام من افتاده ست که بنویسم و بگویم:
نشاط کوهستان تولد 9 سالگی ات مبارک
آخرین هفته اسفند۹۴ بر شما خوش و نیکو باد...
روزتان پر نشاط
همیشه بگوئید من برنده خواهم شد. هنگام رقابت با دیگران به خود بگوئید " من از بهترینها هستم ". فکر کردن به موفقیت ذهن شما را عادت می دهد تا برنامه هایی طراحی کنید که منجر به موفقیت می شوند و فکر شکست دقیقا بر عکس عمل می کند.
۲ - مرتبا به خود یاد آوری کنید که شما از آنچه که فکر می کنید بهتر هستید.
افراد موفق از آسمان نیامده اند. برای موفقیت نیازی به نبوغ خارق العاده نیست. هیچ چیز اسرارآمیزی هم در مورد آن وجود ندارد. به شانس هم ربطی نداره. افراد موفق، جماعت عادی هستند که فقط باور به خویشتن و اعتقاد به اعمال خویش را در خود پرورش داده اند. هرگز تحت هیچ شرایطی خودتان را به بهای اندکی نفروشید.
۳ - باورهای بزرگ داشته باشید.
میزان موفقیت شما، بستگی به میزان اعتقادتون داره. با اهداف کوچک، انتظار دستاوردهای بزرگ نداشته باشید. به اهداف بزرگ فکر کنید تا به نتیجه های بزرگ برسید. فقط آن چیزی را در ذهنتان راه بدهید که دوست دارید اتفاق بیافتد.
شاد باشید
تقدیم به شیما ستوده :
صبری نیست که خیال آمدنی باشد یا گرم کردن سردی نیامدنت!
آنچه هست سرریزشدن طاقتی ست بر ناودان زمان!
فقط اسمش را گذاشته اند دو سال،
که کتمانی ست بزرگ!
اینجا ثانیههای بودن، ثانیهای ست . . .
و . . .
ثانیههای نبودن، قرنهاست!
پ.ن: سپاسگزارم جناب عزیزالهی عزیز
شاد باشید و با نشاط
صبر
کلاهی ست
بافته شده
از خیال آمدنت
بر سر!
که روزهای
سرد نیامدنت را گرم کنم!
پدرم هنوز رفتنت را باور ندارم و در تمام لحظات صدای شیرین خنده هایت، دلگرمی هایت برای مقابله با مشکلات زندگی و سایه ی مهربانت بر سرم را کم می آورم...
چقدر دلتنگ روزهایی ام که به اداره برسی و آن لاین بشی و برایت بنویسم:
- بابا جون نه خسته!
و با اینکه وقت جواب دادن نداری برایم کوتاه مینویسی:
- مرسی تم فراوان دختر گلم ...
و من نمیدانم حالا با اینکه ۲ سال از نبودت میگذرد چطور داغ دلم را آرام کنم...
به قول خودت که میگفتی:
شاد باشی و با نشاط
نقل از نسیم کوه:
مناسبت: گرامیداشت دومین سالگرد مربی با اخلاق، مهندس پرویز ستوده شایق
نفرات شرکت کننده آقایان: غلامرضا اینانلو، اسدالهی، نوروزی، غریب زاد، حق بیان، غنی زاده، حبیبی فر، اکبری باصری و پسرشان آقاسعید، آقا حمید، عزیزالهی، بهروز، خاکسار، بابایی، یوسفیه به همراه پسراشان امیر محمد، خالصی، محمودانی و بنده(فرامرزی)
به مناسبت دومین سالگرد زنده یاد استاد ستوده شایق، برنامه ای در روز پنج شنبه مورخ ۹۴.۸.۲۱ در ایستگاه پنج توچال با حضور جمعی از همکاران، همنوردان و سایر دوستان کوهنورد مرحوم، برگزار گردید.
عکسهایی از این برنامه به اختصار تقدیم میگردد.
هنوز هم رفتن شما را باورمان نمیشود.
روحشان شاد و یادشان گرامی باد.
با تشکر از عکسهای خوب آقای اینانلو
بايد بدانيم كه ؟• چه غذايي را قبل از اجراي برنامه بخوريم ؟
• چه غذايي را در طول اجراي برنامه استفاده كنيم ؟
• چه غذايي را در بعد از اجراي برنامه استفاده كنيم ؟
• مقدار هر كدام چقدر بايد باشد ؟
• و تاثير هر كدام از اين غذاها بر روي بدن ما چگونه است ؟
• متاسفانه ، حجم كم كوله پشتي و توان و بنيه محدود ما اجازه نميدهد كه همه مواد غذايي را كه درزندگي روز مره ، استفاده مينماييم با خود به كوه ببريم .
• بنابراين شناخت ما از مواد غذايي و اينكه ، چه موادي را مصرف يا با خود به برنامه ببريم ، نكته بسيار مهمي است .
برای یافتن پاسخ سوالات فوق مطالب زیر را ببینید :
خاطراتت را،
نمیگویم دور بریز،اما قاب نکن به دیوار دلت...
در جاده ی زندگی، نگاهت که به عقب باشد،
زمین میخوری...
زخم بر میداری...
و درد میکشی...
دوست خوبم:
نه از بی مهری کسی دلگیر شو ... نه به محبت کسی بیش از حد دلگرم...
به خاطر آنچه که از تو گرفته شده، دلسرد مباش، تو چه میدانی؟
شاید ... روزی ... ساعتی ... آرزوی نداشتنش را میکردی...
تنها اعتماد کن و خو را به او بسپار ...
هیچ کس آنقدر قوی نیست که ساعت ها بر عکس نفس بکشد ...
در آینده لبخند بزن... این همان جایی است که باید باشی!!!
هیج کس تو نخواهد شد
" آرامش سهم توست ..."
مدیر وبسایت : پرویز ستوده شایق
