هشدار - کوهنوردی در هوای آلوده

هشدار انجمن پزشکی کوهستان ایران نسبت به انجام فعالیتهای کوهنوردی در شهرهای با آلودگی هوا :

با توجه به آلودگی هوای شهرهای پر جمعیت و وارونگی هوا ،انجمن پزشکی کوهستان ایران نسبت به انجام فعالیت های ورزشی از جمله کوهنوردی در ارتفاعات شهرهای پر جمعیت هشدار می دهد:

۱- از انجام فعالیت های ورزشی ازجمله کوهنوردی که با فعالیت تنفسی بالا همراه است خصوصا در ارتفاعات زیر ۳۰۰۰ متر بپرهیزید(معمولا هوای آلوده شهرها حداکثر تا ارتفاع ۳۰۰۰ متری سطح زمین قرار دارند وارتفاعات بالاتر از آن آلودگی کمتری دارد).

۲- برنامه های کوهنوردی خود را در ارتفاعات بالای ۳۰۰۰ متر و خارج از محیط های آلوده شهری تنظیم نمایید(با تشکر از دقت نظر دوستان سوال شده بود که چگونه به ارتفاعات ۳۰۰۰ متری برسیم: یا با استفاده از تله کابین و یا تله سیژ به ارتفاعات بالاتر برویم وبعد کوهنوردی و کوهپیمایی را آغاز کنیم و یا با خوردو به خارج از شهرها رفته و کوهنوردی خود را آغاز نماییم ، در هر صورت فعالیت در ارتفاعات زیر ۳۰۰۰ متر محیط های شهری آلوده را تا آنجا که می توانیم حذف کنیم).

۳- در صورت بروز هر گونه علائم مبهم تنفسی نظیر احساس سنگینی و درد در ناحیه قفسه سینه و سیستم تنفسی خود برنامه کوهنوردی خود را متوقف نمایید.

۴- در صورت بروز علائم جسمی نظیر تنگی نفس و سنگینی تنفس ، تهوع ، خس خس سینه و ... به پزشک معالج خود مراجعه نمایید.

۵- کوهنوردانی که سابقه بیماریهای قلبی و تنفسی نظیر آسم ، برونشیت ، نارسایی قلبی و ... دارند از انجام فعالیتهای کوهنوردی و ورزشی در خارج از منزل و محیط های بسته جدا خوداری نمایند.

          مرجع : انجمن پزشکی کوهستان ایران  

گام برداری در کوه و آشنایی با قائده نای اسمیت

- گام برداري در كوه ( صعود )

1- بدن در هر حالتي ايستاده بر سطح افق عمود باشد.

2-  تمامي كف پا روي زمين قرار گيرد , باستثناء شيبهاي تند كه با نوك پا گام بر مي داريم , استفاده از نوك پا موجب

خستگي زودرس عضلات پا ميگردد.

3- آهنگ حركت يكنواخت , قدم ها يكسان و با ريتم منظم حركت ميكنيم.

4- ابتدا پنجه و بعد پاشنه پا روي زمين قرار ميگيرد.

5- در هر گام پاي تكيه گاه صاف سپس پاي بعدي از زمين برداشته شود ( نبايد با زانوي خم صعود كرد )

6- فاصله پاها نبايد از يكديگر زياد باشد.

7-تنفس از طريق بيني انجام شود زيرا تنفس از دهان باعث خشگي گلو, تشنگي و در هواي سرد سرماخوردگي و عفونت گلو ميگردد .

8- در شيب هاي تند و ارتفاعات بالا با هر گام دم و با گام بعدي عمل باز دم را انجام ميدهيم.

9- پس از هر يك ساعت حركت پنج دقيقه استراحت لازم است.

10- براي هر صعود مهم ترين مسئله تقسيم صحيح انرژي مي باشد.

- روش بازگشت ( گام برداري در بازگشت)

1- پا از زانو كمي خم و با انعطاف حركت ميكنيم.

2- ابتدا پاشنه و سپس پنجه پا را روي زمين قرار ميگيرد.

3- اگر شيب تند است , به روش پلكاني و از پهلو با بقل پا فرود ميآييم.

4- در شن اسكي ها , بايد بدن را كمي خم و پاشنه پا را در شن فرو كرده فرود ميآييم.

- چگونه حركت كنيم؟

      فرمول كلاسيك آن عبارتند از:

   - هماهنگي قدم با نفس , تنظيم سرعت حركت با شيب و سختي مسير.

   - در تابستان استراحت در فواصل معين و در جاهاي بدون باد.

   - در زمستان حركت مداوم.

   - نه خيلي سريع و نه خيلي آهسته ( معمولأ ابتدا آهسته و پس از گرم شدن تندتر ).

   - حركت با چشم باز, با توجه به اطراف و مسير بازگشت و با توجه به فواصل و موانع و زمانها .

   - در صورت لزوم يادداشت برداري و جمع آوري هر چه بيشتر اطلاعات.

  - با احتياط و بدون خطر كردن زياد.

هنگام کوهنوردي بايد انرژي خود را به گونه اي تقسيم کرد تا کمتر خسته شويم. تند راه رفتن در سربالايي ها به ويژه در کساني که فاقد آمادگي جسماني لازم اند يا اين که کوله پشتي سنگين با خود به همراه دارند، نه تنها باعث تنگي تنفس خواهد شد بلکه مصرف انرژي بيشتري را مي طلبد. اگر اين عمل ادامه يابد ، شخص موهنورد به اصطلاح "خواهد بريد". بيشتر کساني که در کوه : مي برند" آن هايي هستند که انرژي خود را به خوبي تقسيم نموده اند.

طول قدم يک کوهنوردي بايد با در نظر گرفتن قد و عوامل ديگري همچون شيب مسير تنظيم شود. در مکان هاي تقريبا تخت که شيب اندکي دارند ، مي توان قدمهاي بلندي برداشت. ولي در سربالايي ها و مکان هاي پرشيب بايد فاصله قدمها را کوتاه تر در نظر گرفت تا خستگي به کمترين ميزان خود برسد.

هنگام راهپيمايي بايد تمام سطح پا روي زمين گذاشت . اما در بعضي از سربالايي ها مي توان فقط از قسمت جلويي پا نيز استفاده کرد.

يکي از نکات بسيار مهم در کوهپيمايي، تنفس صحيح نگام صعود و فرود است . زيرا که با تنفس صحيح، اکسيژن کافي به بدن خواهد رسيد. به خصوص که در ارتفاعات به دليل کم شدن ميزان هوا ، بدن نياز به مصرف انرژي بيشتري براي کسب اکسيژن مورد نياز خود دارد. هنگام دم مي توان هم از بيني و هم از دهان استفاده نمود ( با نسبت 70 به 30 درصد ). استفاده صرف از بيني با توجه به تمام مزايايي آن ، به دليل حجم هواي ورودي کمتر ، گاهي اوقات امکان پذير نيست (1).

هنگام بازدم بايد هواي درون ريه ها را محکم از دهان خارج کرد ( بازدم قوي ) تا بتوان از حجم هواي مرده داخل ريه ها تا حد امکان کاست و هواي پر اکسيژن را جايگزين نمود . تعداد دم و بازدم ، به عواملي چون ارتفاع ، آمادگي جسماني ، شيب مسير ، طول قدم ها حجم ريوي ، ميزان رطوبت هوا و در نهايت نحوه قرار گيري سر و گردن بستگي دارد.

معمولا نمي توان مدت زمان طي يک مسير معين را با دقت کامل تعيين کرد . اما روش هايي وجود دارد که مي توان با استفاده از آن ها اين زمان را با دقت قابل قبولي به دست آورد . يکي از اين روشها به ريالائده ناي سمين (Naismith's Rule) معروف است . با استفاده از اين قانون و داشتن نقشه هاي بزرگ مقياس ( مقياس 5000/1 يا بزرگتر) مي توان قبل از انجام يک برنامه تقريب خوبي براي زمان انجام آن برنامه به دست آوريم .

قائد ناي اسميت براي تخمين زمان انجام يه برنامه :

• براي هر 5 کيلومتر راهپيمايي در مسيرهاي تخت و ساده 1 ساعت در نظر مي گيريم.
• براي هر 3 کيلومتر کوهپيمايي در شيب ها که شما را به تقلا وا مي دارد ، 1 ساعت در نظر مي گيريم.
• براي هر 1 کيلومتر مسير ناهموار ، بوته زار انبوه، برف نرم ، شن زار، 1 ساعت در نظر مي گيريم.
• به ازاي هر 500 متر افزايش ارتفاع ، 1 ساعت به زمان کل اضافه مي کنيم.
• به ازاي رهر 1000 متر کاهش ارتفاع ، 1ساعت به زمان کل اضافه مي کنيم.
• در ممجموع به ازاي هر 5 ساعت نيز 1 ساعت اضافي براي اوقات تلف شده و استراحت در نظر مي گيريم.

بايد عادت نماييم تا بعد از حدود 2 ساعت کوهپيمائي مداوم حدود 10 تا 15 دقيقه استراحت کنيم تا بدن ما بتواند خود را براي فعاليت بعدي آماده کند .

در موقع عبور از سطوح شيب دار بايد عمود بر سطح حرکت نماييم در اين حالت پاها را نيز عمود بر سطح افق قرار داد.

در شيب مي توان از باتوم راهپيمائي نيز استفاده نمود.

تا حد امکان از صعود در شيب هاي پر از سنگريزه و شن اجتناب نماييد چرا که با صرف انرژي زياد مسافت کمي را خواهيد پيمود . در اين جور مکان ها بايد جايي را انتخاب کرد تا شخص به عقب ليز نخورد ، هنگام پايين آمدن از اين نوع سطوح بايد اول پاشنه پا را روي زمين گذاشت .

هنگام پاين آمدن از شيب هاي تند بهتر است فاصله قدم ها را کوتاهتر انتخاب نماييم. رعايت فاصله مناسب با نفر جلويي نيز از واجبات است . به طوري که اگر نفر جلويي ناگهان ايستاد ، تعادل نفر قبلي به هم نخورده و احتمالا به نفر جلو برخورد نکند. از سويي اگر تعادل نفر عقب به هم خورد ، نفر جلويي فرصت کافي براي عکس العمل داشته باشد . بايد به خاطر بيپاريم که هنگتم پايين آمدن متناسب با ميزان شيب مسير زانوها را خم و بالاتنه را نيز به شرط آن که مرکز ثقل بدن هنوز داخل سطح اتکاي بدن بماند. ه جلو متمايل کنيم.

شيب هاي بيش از 20 درجه را چه هنگام صعود و چه هنگام فرود حتما به صورت مارپيچ (زيگ زاگ) طي نماييد. زيرا در اين صورت فشار وارد بر بدن بسيار کمتر مي شود(4). به ياد داشته باشيد که هر چه شيب تند تر مي شود، زاويه بين دوخط زيگزاگ(5) کمتر و طول مسير زيگزاگ کمتر و طول مسير زيگزاگ با توجه به پهناي منطقه مانور بلندتر مي شود.

هنگام بالارفتن از شيب بهتر است که از پاکوب ها (6) براي طي مسير استفاده شود و حتي المقدور از مسيرهاي نامشخص پرهيز گردد.

مسيرهاي با شيب کم را مي توان به طور مستقيم بالا رفت . اين مسيرها اکثرا مسيرهايي هستند که از گذشته هاي دور اهالي کوهپايه نشين آن منطقه ، در شرايط هوايي مناسب ، به دلايل متفاوت در آن تردد مي کردند که اکنون مورد توجه کوهنوردان قرار گرفته است . اين گونه مسيرها غالبا در کنار رودها يا کَمَربُر کوه ها قرار دارد.

به هر روش که در حال بالارفتن از شيبي باشيم بايد پاي باردار بعد از هر گام هميشه به صورت مستقيم قرار بگيرد. اين عمل باعث مي شود تا فشار وزن بدن از روي ماهيچه هاي پا خارج و به استخوان ها و تاندوم ها منتقل شود. در غير اين صورت ماهيچه هاي پا بايد دائماً وزن بدن را تحمل کنند. که اين امر سبب خستگي زودرس خواهد شد .

یخچال های ایران

تعریف : یخچال عبارت است از یک توده یخ که از بالای مرز برف به آهستگی به پایین یک دره در حرکت است ،در یخچالهای طبیعی فشار ناشی از عمق فوق العاده برف نقطه انجماد را پایین می آورد . بنابراین برف در لایه های پایین ذوب شده و سپس دوباره به شکل یخ دانه دانه یا یخ برف سخت می گردد که بعدا به وسیله فشار های مداوم به یخ شفاف مبدل می شود . یخچال ممکن است از جایی که منشا می گیرد تا سطوحی به مراتب پایین تر است از مرز برف ادامه یابد ، برخی از یخچالها در محل منشا پهن و عمیق می باشند ولی در سطوح پایین تر به علت بالاتر بودن دمای ذوب یخ بیشتر است بنابراین اندازه یخچال کاهش می یابد و در این صورت یخچال شکل زبانه ای به خود می گیرد، ولی در اکثر مواقع شکل عمومی یخچال تابعی از دره ای است که در آن قرار دارد . سطح یخچالها غالبا ناهموار است و گاهی توسط شکافهای یخی بریده می شوند ، همچنین لایه های تحتانی یخ ممکن است توسط سنگ ها یا مواد سخت دیگر از ذوب شدن در امان باشند و بدین صورت تپه های کوچک یخ پوشیده با آوار در سطح آن تشکیل شود. غالب یخچالهای دائمی در ایران به صورت یخچال سنگی، میز یخچالی ، رسوبات یخچالی قابل مشاهده اند و در پاییز هر  سال به صورت توده های برفی پوشیده شده از خرده سنگ حالتی سیاه رنگ به خود می گیرند و کاملا سفت و براق می شوند . عمده ترین مناطق یخچالی ایران عبارتند از دماوند ، منطقه تحت سلیمان ، زردکوه بختیاری، رشته کوه دنا ، منطقه سبلان و اشترانکوه که در ادامه به بررسی هر منطقه خواهیم پرداخت

دماوند :

قله دماوند دارای یخچال های بزرگی است که در دره های اطراف این کوه عظیم قرار گرفته اند و به ترتیب عبارتند از :

یخچال سیوله :

 در جناح شمالی قله قرار دارد و از دو تکه یخچالی مجزا تشکیل یافته است و به صورت کمربندی بسیار عریض حد فاصل یال پرشیب شمال شمال غربی تا یال شمالی را فرا می گیرد ، دارای شیب بسیار تندی بوده و از ارتفاع تقریبی 4000 متر شروع شده تا قله امتداد می یابد در فصول گرم سال ریزش سنگ بر روی آن زیاد است ، بواسطه طوفانهای مداوم بر روی قله سطح آن از خاکسترهای آتشفشانی پوشیده شده و به همین دلیل خاکستری به نظر می رسد ، یخچال سیوله در ارتفاع تقریبی 5200 متری دارای پیشانیهای یخی از نوع آبی رنگ و سبز می باشد.

یخچال شمال غربی :

 این یخچال بزرگ در یال شمال غرب کوه دماوند واقع شده که از کمترین زمان تابش نور خورشید برخوردار است و شامل دو محیط یخچالی مجزا است که توسط یال های سرداغ تفکیک می شوند . شیب آن در قسمت های ابتدایی متوسط و در بالا تند و یخی است. نسبت به دیگر یالهای دماوند ریزش سنگ به صورت کمتری بر روی آن وجود دارد و به همین علت در تابستان ها از شفافیت بیشتری برخوردار است یخچال شمال غربی از ارتفاع 4300 متری تا قله ادامه دارد و یال مرکزی شمال غربی در ارتفاع 5300 متری به داخل این یخچال فرو می رود.

یخچال غربی :

یخچالهای جبهه غربی دماوند به صورت پراکنده از کوچک تا بزرگ و موازی در جناح های یال غربی قرار گرفته اند و بزرگترین آنها در شمال پناهگاه سیمرغ از ارتفاع 4300 متری تا نزدیکی قله در دره ای تنگ و پر شیب قرار دارد و دو یخچال کوچکتر در ارتفاع 4500 تا 5000 متری در نزدیکی یال شمال جنوب غربی تشکیل شده اند.

یخچال جنوب شرقی :

این یخچال از جمله پر شیب ترین ، طولانی ترین و کم عرض ترین یخچال های دماوند است که از ارتفاع 4500 متری تا قله ادامه دارد عرض آن بین 200 تا 300 متر و سطح آن بر اثر ریزشهای سنگ سیاهرنگ به نظر می رسد، این یخچال در دره ای تنگ و ریزشی حد فاصل یال جنوب شرقی تا یال جنوب جنوب شرقی قرار دارد.

یخچال یخار :

در جبهه شرقی دماوند واقع شده است که یکی از بزرگترین و مرتفع ترین یخچالهای ایران است و سراسر جبهه شرقی حد فاصل یال شمال شرقی و یال جنوب شرقی را در دره ای بزرگ، عمیق و ریزشی به نام یخار پوشانده است ارتفاع آن از 3800 متری شروع شده و تاقله به صورت زبانه های وسیع یخی در میان شکاف های عمیق دیواره های سنگی شکل گرفته و تا نقطه ای بنام بام برفی با محیطی سپید و مدور تا قله دماوند به پیش می رود ، یخچال یخار از 8 زباله یخچالی اصلی و تعدادی زبانه کوچکتر تشکیل شده است ، بدلیل ریزش شدید سنگ در فصول گرم سال و خطر وقوع بهمن در بهار و زمستان صعود از این یخچال بسیار مشکل و توام با خطرات زیاد است.

یخچال عروسک ها :

این یخچالها به صورت پراکنده در ارتفاع 4500 تا 5100 متری حد فاصل یالهای شمال شمال شرقی تا یال شمال شرقی قله و در بین یالچه های این بخش از کوه قرار دارند ، طول تقریبی هر کدام به 400 الی 500 متر می رسد و در مجموع 8 نقطه یخچالی کوچک و بزرگ را تشکیل می دهند.

یخچالهای منطقه علم کوه :

مجموع یخچالهای علم کوه واقع در ارتفاعات بالای 4000 متر قلل منطقه تخت سلیمان واقع گردیده اند و بزرگترین مجموعه یخچالی ایران را تشکیل می دهند عمده ترین یخچالهای این منطقه عبارتند از :

یخچال علم چال:

این یخچال درگودی بین مجموعه قلل اطراف قرار دارد و در ارتفاع 4000 متری شمال دیواره علم کوه واقع شده است سطح این یخچال توسط میزهای سنگی یخچالی حاصل از خرد شدن سنگهای اطراف آن پوشیده شده است.

یخچال خرسان :

در حد فاصل بین قله های مرجیکش و علم کوه و درجناح جنوبی این قلل قرار دارد از ارتفاع 4150 شروع شده و تا ارتفاع 4500 متری زیر قله علم کوه با عرض زیاد ادامه دارد ، در سمت غرب این یخچال قلل سوزنی خرسان شمالی و جنوبی قرار گرفته اند.

یخچال هفت خوان :

مجموعه یخچالی هفت خوان با تشکیل زبانه های کوچک یخچالی به داخل دره های قلل هفت خوان از یک طرف وگسترش آن تا نزدیکی های قلل هفت خوان از طرف دیگر و توسعه بستر یخچالی بر روی گردنه هفت خوان یکی از زیباترین یخچالهای منطقه می باشد که وجود آبگیرهای فراوان در بستر یخچال جلوه خاصی به آن می دهد.

یخچال سرچال:

حد فاصل بین دو قله میان سه چال و تخت سلیمان را توده ای یخچالی در ارتفاع 4000 تا 4300متری پر می کند که به نام یخچال سرچال معروف است و همانند اکثر یخچالهای منطقه، سطح آن توسط سنگلاخ ها و ریزش های کوه پوشیده شده است.

یخچال تخت سلیمان :

در جناح شمالی قله تخت سلیمان و در ارتفاع 4350 متری از منطقه پاتخت شروع شده و تا نزدیکی قله 4655 متری تخت سلیمان ادامه دارد و دارای دو زبانه شرقی و غربی می باشد ، شیب آن در قسمت های شمالی بیشتر است.

یخچال چالون:

حد فاصل بین دوقله چالون و سیاه سنگ را پوشانده و طول آن از ارتفاع 3900 تا 4200 متری ادامه دارد.

یخچال اسپیلت :

یخچال اسپیلت درواقع زبانه ای عظیم به ارتفاع تقریبی 600 متر از مجموعه یخچالهای هفت خوان می باشد که به صورت 3 زبانه فرعی از جناح شمالی قله نگین بر روی دیواره غربی علم کوه تا سوزنی اسپیلت ادامه دارد.

یخچال شانه کوه :

این یخچال از ارتفاع 4200 متری شروع شده و تا نزدیکی قله شانه کوه ادامه دارد و از سمت دیگر به یخچال علم چال متصل است.

یخچالهای منطقه دنا :

یخچال زندان  حد فاصل بین قلل هرم و قزل قله از یکطرف و سه قپه

آسمانی از طرف دیگر قرار دارد که به واسطه قرار گرفتن در کف دره عمیق بین قلل یاد شده کمترین میزان تابش نور را بخود جذب می کند بهمین دلیل معروفترین و بزرگترین یخچال در منطقه رشته دنا محسوب می شود که دارای یخهای بلور شفاف بوده و از ارتفاع 3800 تا 4200 متری سر تاسر دره را می پوشاند.

یخچال قاش مستان :

در دره حد فاصل بین دو قله قاش مستان ومورگل و بالاتر از پناهگاه قاش مستان از ارتفاع تقریبی 4000 تا 4200 متری قرار داشته که دارای شیب نسبتا ملایمی بوده و به علت جریان رودخانه ای از کف آن در اواخر تابستان و پاییز شکاف های یخچالی آن بخوبی قابل مشاهده می باشد.

یخچال غربی پازن پیر:

در دره حد فاصل قلل پازن پیر(شرقی ترین قله 4000 متری رشته دنا ) و قله رمبسه قرار دارد و به واسطه ریزش سنگ از دیواره رمبسه سطح آن را سنگ های زیز و درشت پوشانده است.

یخچال شرقی پازن پیر:

در دره شرقی قله پازن پیر از ارتفاع 3800 تا 4100 متری قرار گرفته است.

علاوه بر یخچال های یاد شده، رشته دنا در برخی مناطق مانند تنگ تاپو ، تنگ کل خرمن و .... دارای یخچالهای کوچکی می باشد که بهتر است آنها را جزء برفچالهای دائمی بحساب آورد.

یخچال شاه البرز:

در میان دیواره های بلند جبهه شمالی قله شاه البرز (مرتفع ترین قله بخش طالقان) یخچال بزرگی قرار دارد ک قسمتهای بزرگی از جناح های شمالی غربی و شمال شرقی قله را تا کف دره پوشانده است ، ارتفاع آن از 3400 متری شروع شده و تا 3600 متر ادامه می یابد ، به دلیل مجاورت در کنار دیواره های بلند، ریزش سنگ بر روی قسمت های کناری آن مشهود است. از خصوصیات مهم آن می توان به صاف بودن سطح یخچال اشاره کرد.

یخچالهای منطقه زردکوه بختیاری:

یخچال ایلوک: در دره بین قله هفت تنان و قله ایلوک واقع شده است که از زیر دیواره هفت تنان شروع شده و با شیب متوسط به سمت پایین دره امتداد می یابد و طولانی ترین یخچال منطقه زردکوه می باشد.

یخچال چال میشان :

در کاسه زیر گردنه بازفت قرار دارد و زبانه های آن تا زیر دیواره شاه شهیدان امتداد دارد.

یخچال پورسونان:

در جبهه شمال غربی قله شاه شهیدان قرار گرفته که امتداد آن از ارتفاع 3750 متری تا 4000 متری زیر قله ادامه می یابد و در قسمت های بالایی دارای شیب تندی می باشد.

یخچال کینو: در جبهه شمالی زیر قله کینو قرار گرفته است.

یخچال خرسان : در جبهه شمالی قله کلونچین (دوزرده ) و خرسان واقع شده است و از ارتفاع 3800 تا 3950  متری زیر دیواره قله کلونچین قرار دارد.

یخچال خورتاب سر : در فاصله تقریبی 200 متر پایین تر از یخچال خرسان واقع  شده است .

یخچال های منطقه اشترانکوه:

یخچال چال کبود :

یخچال چال کبود بین قلل گُل گُل و سن بران قرارگرفته و زبانه های یخچالی آن از ارتفاع 3500 متری تا لبه خط الراس قله های گل گهر و کوله لایو بالا می رود و در پایین این یخچال برکه آبی که از ذوب شدن برف ها و یخ های اطراف بوجود آمده زیبایی خاص به آن می بخشد.

یخچال فیالستون:

این یخچال حد فاصل قلل فیالستون و میرزایی و در جبهه شمالی این دو قله قرار دارد، قابل ذکر است که در بین چال های موجود در این منطقه چند تکه یخچالی کوچک نیز یافت می شوند.

یخچال چال ایران:

در حد فاصل بین قلل سن بران و میرزایی قرار گرفته که زبانه های آن از ارتفاع 3500 متری شروع شده و تا ابتدای خط الراس اشترانکوه ادامه دارد.

یخچال خرسه در :

این یخچال کوچک در شمال غربی رشته اشترانکوه و زیر قله گل گل مشرف به روستای قلعه رستم قرار دارد.

یخچال های سبلان:

همانگونه که در بررسی ارتفاعات مشهور ایران اشاره گردید قله سبلان مرتفع ترین قله منفرد ایران می باشد که در اطراف آن قلل مرتفع دیگری بنام های هرم داغ ، کسره داغ ، ایلگار ،  یای پاخ و قوشلار قرار دارند ، به دلیل موقعیت جغرافیایی ویژه این منطقه و مناسب بودن میزان نزولات جوی در اطراف این ارتفاعات یخچال های بزرگ و کوچکی قرار دارند که عبارتند از:

یخچال شمال سبلان :

در جبهه شمال قله سبلان قرارداد، و از ارتفاع 4200 متری شروع شده تا قله ادامه دارد، عرض این یخچال زیاد است و با شیب تندی در پی یک شکاف یخچالی به قله می رسد . ریزش سنگ در اطراف یخچال وجود دارد و یکی از مناطق مورد علاقه کوهنوردان جهت صعود از مسیرهای یخچالی می باشد.

یخچال کسره داغ:

یخچال کسره داغ به صورت دو قسمت یخچالی که توسط یک گرده سنگی ریزشی از یکدیگر جدا می شوند، جبهه های شمال و شمال شرقی قله کسره داغ را در بر گرفته که از ارتفاع 4000 متری تا زیر قله امتداد دارند.

یخچال هرم داغ:

این یخچال در کاسه غربی بین قلل هرم داغ و کسره داغ واقع شده است که زبانه های آن در چال های بین شاخک های قلل هرم داغ قرار دارند، عرض این یخچال بسیار زیاد است و از ارتفاع 3800  متری تا لبه خط الراس قلل هرم داغ ادامه دارد.

یخچال شرقی سبلان :

همانگونه که از نام آن مشخص است این یخچال از لبه یال شرقی قله سبلان شروع شده و با پیچ یخچالی خاصی به سمت شمال امتداد می یابد ، این یخچال در ارتفاع 3900 تا 4500 متری زیر قله محراب قرار دارد ، در قسمت های انتهایی دارای شیب تند همراه با خطر ریزش سنگ است.

یخچال قوشلار:

این یخچال در جبهه جنوبی قرار دارد که به دلیل قرار گرفتن در معرض تابش نور خورشید  یخ های آن استحکام کافی را نداشته به همین دلیل در برخی کتب از آن به عنوان برفچال یاد  می شود. 

دید در شب

با سلام

در کوهنوردی به گونه ایی برنامه ریزی می شود که حرکت در روز و یا نور ماه در شب صورت بگیرد ، هد لایت هم روشنایی مناسبی رو برای حرکت در شب مهیا نموده است . اما اگر بخواهیم اجباراً در شب های تاریک و بدون نور ماه شئی را از فاصله دور ببینیم مجبوریم از دوربین های دید در شب استفاده نماییم . مطلب زیر در مورد دید در شب تقدیم حضورتان می گردد امیدوارم قابل استفاده باشد .

بيشتر مردم با مفهم ديد در شب آشنا هستند. غير از اين، اين تكنولوژي در عمليات هاي بيشمار و فيلم هاي جاسوسي زيادي ديده مي شود. اما حقيقت اين است كه ديد در شب بيشتر از آن كه يك مفهوم خيالي باشد، يك واقعيت است و با عينك هاي مخصوص، دوربين هاي يك چشمي، دوچشمي و تجهيزات ديگر مي توان در شب هاي كاملاً تاريك بدون ماه، ديد مناسبي داشت. در حقيقت اين تكنولوژي آن قدر پيشرفت كرده است كه شما يك انسان در فاصله بيش از 200 متري را به راحتي مي توانيد ببينيد. يعني 2 برابر طول يك ميدان فوتبال. اين شاهكار قابل توجه انسان به دو طريق كار مي كند: بالابردن كيفيت تصوير و تصويربرداري گرمايي.

بالا بردن كيفيت تصوير يك تكنيك است كه در آن تمام نورهاي خيلي كوچك توسط چشم انسان ممكن است قابل تجزيه و تحليل نباشد، را جمع مي كند. اينها كوچك ترين سوسوهاي نور هستند كه حتي بعضي مواقع با ارزان ترين طيف بين هاي مادون قرمز، آشكار مي شوند. اين نقاط نوري كوچك به وسيله ي سيستم آن قدر تقويت مي شوند كه به راحتي توسط چشم قابل ديدن باشند.

راه ديگر براي ديد در شب به وسيله ي تصويربرداري گرمايي يا مادون قرمز است. اين تنها تكنولوژي است كه مي تواند منحصراً در حيطه ي نورهاي بالاتر از مادون قرمز كار كند. به جاي اين كه نور جمع شود، اين گرماي ساطع شده از اجسام يا افراد است كه جمع آوري مي شود. كه اين به عنوان مادون قرمز گرمايي شناخته مي شود. كه مقدار زيادي از طيف مادون قرمز را اشغال مي كند.

(مادون قرمز در انتهاي پايين طيف نور قرار دارد و در حيطه ي نورهايي است كه با چشم انسان قابل ديدن نيستند.) اين بدان معني است كه مقدار زيادي از طول موج هاي ساطع شده توسط اجسام، به وسيله وسايل مربوطه (از جمله وسايل تشخيص دهنده ي مادون قرمز) قابل تشخيص است. از آنجايي كه تصويربرداري گرمايي با تبديل گرماي دريافت شده از اجسام به حالت قابل ديدن كار مي كند، بنابراين اين طور نتيجه مي شود كه برخي اجسام بايد از ديگر اجسام واضح تر به نظر بيايند، به وضوح يك انسان نيست.

محصولات ديد در شب، ضمايم خوبي براي اضافه كردن به مجموعه هاي نظارتي و مراقبتي است و وسايل خوبي براي پيدا كردن اجسام يا افراد داخل تاريكي هستند. 

بررسی دیواره های سنگ نوردی برای پارکها - مدارس و استانداردها

    با سلام خدمت بزرگواران و علاقمندان به كوهنوردي ، مطلب زير در وبلاگ ايران كوه نظرم رو جلب كرد تا  براي گسترش و اشاعه كوهنوردي آنرا در نشاط كوهستان نيز بيارم كه دوستان ذهنيات اوليه نسبت به ايجاد بسترهاي فعاليت هاي كوهنوردي در جامعه را در يابند و اقدامات عملي براي توسعه آن بردارند .
شايد طرح موضوع براي اين منظور كافي نباشدو جهت تكميل آن كارشناسان و علاقمندان ارائه طريق نموده و تصميم سازي كنند .
مهمترين چيز اين باور در دوستان كوهنورد مي باشد كه اگه جامعه كوهنوردي درخواست ها و پيشنهادات متعدد را روي ميز تصميم گيران قرار ندهند مطمئن باشند كه حركت جدي صورت نخواهد گرفت . اعتقاد بر اين است كه دوستان كوهنورد هريك در جايگاه خود نسبت به همه گير كردن اين فعاليت ها تلاش نمايد . اميد كه اين تلاش ها به ثمر نشسته و دست جوانان و فرزندان برومند اين سرزمين را به سنگ بند كنند تا به ننگ بند نشود
به اميد آنروز

---

مقدمه :

تمام انسانها از بدو تولد بصورت ذاتی از بالا رفتن لذت میبرند ، که این بالا رفتن ها اقسام مختلفی دارد  یعنی می تواند روحی باشد یا جسمی یا هردو ؟؟!!!
اما سنگنوردی به علت هیجان بالا، علیرغم تمام خطرات بالقوه ای که دارد ، مورد علاقه بسیاری از انسانها می باشد .اما چیزی که بیشتر  مورد بحث ما می باشد ، بررسی ضعفهای موجود در عدم توجه به ساخت دیواره های  تبلیغاتی ، قابل حمل ، سرعت و... می باشد .

دیواره پارکها :
از مهمترین عوامل جذب استعدادها به باشگاههای سنگنوردی می باشند که غیر از چند استان در بسیاری از استانها به آن توجه نشده است .
نمونه از طرح دیوارهای قابل اجرا  در پارکها با کمترین هزینه ساخت و نگهداری  را از لینک زیر می توانید دانلود کنید :

دیواره های استاندارد جهانی سرعت :
دیواره هایی با شیب 5 درجه به ارتفاع 10 یا 15 متر میباشند ، که متاسفانه باید عرض کنم

در حال حاضر 19/5/1387 در هیچ جای ایران چنین دیواره ای وجود ندارد ؟؟!!!!

البته الان نزدیک به یک سال می باشد که این استاندارد از سوی فدراسیون صعودهای ورزشی جهان IFSC اعلام شده است و ما هنوز در مسابقات کشوریمان فاقد این نوع دیواره ها می باشیم و فعلا فدراسیون عاجز از تهیه یک سیستم سرعت سنج الکترونیکی می باشد ،البته در این زمینه اگر دست به دامان مخترعان ایرانی شویم شاید بتوان این مشکل را حل کرد ؟؟؟!!!

نمونهای از طراحی دیواره استاندارد سرعت را از لینک زیر می توانید دانلود کنید :

دیواره های قابل حمل MOBILE WALL  :
بهترین نوع دیواره ها برای تبلیغ سنگنوردی در شهر های محروم از سنگنورد ی وبهتریت روش برای  آلوده کردن آنها به سنگنوردی می باشد ؟؟ !!! که فکر می کنم در مراسمهای بدرقه و پیشواز ورزشکاران هم  مفید واقع شود (استفاده از نوع ...... !!!).

 

دیواره های تبلیغاتی  :

 در شرایطی که خیلی از استانها از نبود اسپانسر رنج می برند ،بهترین نوع دیواره ها برای جذب اسپانسر و رفع نیازهای مالی بسیاری از استانها می باشند ،  ساخت این نوع دیواره ها را می توان به شرکتهای LG  ، SONY  ،       SAMSUNG ، صنایع شیر پگاه ، مس کرمان ، سازمان آب ، ذوب آهن اصفهان ، سس مهرام و هر شرکتی که به ذهنتان می رسد ، می توان پیشنهاد داد ؟!!! 

دیواره های سنگنوردی در مدارس !!!

وقتی که زنگ ورزش و هنر در مدارس کشور توسط  کلاسهای تقویتی ریاضی و...

اشغال شود مطمئنا جایی برای نفس کشیدن باقی نمی ماند تا  چه برسد سنگنوردی .

البته دیگه این موضوع را نمی خواهم  باز کنم که در مدارس ایران به هوش اجنماعی فرزندان توجهی نمی شود ( حالا یکی بیاد هوش اجتماعی رو تعریف کنه ؟؟!!!)
و زمانی که در حقیقت جامعه قرار می گیرند دچار تضاد در گفتار و عمل میشوند و.....

ای بابا بهتر بیخیال بشیم و به سنگنوردیمون بپردازیم .

گفتار آخر:
شما به عنوان خواننده فکر می کنید تا چند سال دیگر این نوع دیواره ها را در هر استانی  خواهیم داشت ؟

  

منابع :

http://www.citywall.si

http://www.patentstorm.us

http://www.laurierathletics.com

http://www.thesummitusa.com

 برگرفته از وبلاگ:ایران کوه

بلدرينگ چيست ؟

کلا” ورزش سنگنوردی به سه بخش تقسیم می شود:

۱- صعود سختی مسیر (بلند)

۲- صعود سرعتی

۳- صعود بلدرینگ (قدرتی)

صعود بلدرینگ: معمولا” دیواره های مورد استفاده در این روش بلند نمی باشد، ولی مسیر آن فوق العاده مشکل و سخت است، عبور از مسیر بلدرینگ قدرت بدنی، تکنیک و تمرکز بالایی می خواهد.

در این روش معمولا” سنگنوردان به خاطر ارتفاع کمی که با سطح زمین دارند، (بین ۱ الی ۴ متر) بدون وسایل و ابزار های حمایتی صعود می کنند.

در روش بلدرینگ سختی مسیر دارای درجات متفاوتی می باشند .این روش معمولا” در سنگنوردان به نام بلدر معروف است.

در زیر عکس های متفاوتی از سنگنوردان مشاهده می کنید که به روش بلدرینگ صعود می کنند:

 

 

 

از: پايگاه اطلاع رساني كوهستان مشهد

معرفی مسیرهای كوههاي شمال تهران

كوههاي شمال تهران (جداي از لواسانات و لشكرك) را مي‌توان به صورت كلي از شرق به غرب به:
دارآباد، و پارک جمشيديه، دربند، ولنجك و دركه تقسيم كرد.
براي دسترسي به اين مناطق كافي است خود را به مركز شميران يعني ميدان تجريش برسانيد در اينجا پایانه اتوبوسهاي شركت واحد کنارحرم آقا امامزاده صالح می باشد و به هر يك از مناطق كه مايل می توانید بروید و همچنين تاكسي‌ها و ميني‌بوسها نيز در اين خطوط فعال‌هستند. «كرايه‌هاي تاكسي‌هاي شخصي از 250 تا 500 تومان می باشد» اگر موافق باشيد جاذبه‌هاي هر يك از اين مناطق را به صورت جداگانه و كلي تشريح كنيم چون توضيح جزئيات از عهده اين مقاله خارج است. در ابتدا چند خواهش از شما عزيزي كه بعد از خواندن اين مقاله قدم به كوهستان مي‌گذاريد:

 نخست اينكه هيچ وقت تنها به كوهستان نرويد.
دوم هيچ وقت كوهستان را دست كم نگيريد چون با تمام جذابيتش خالي از خطر نيست.
سوم زباله‌هاي خود را همراه خود به پايين بياوريد تا در آينده كوهستان به زباله‌داني تبديل نشود
و چهارم اينكه هيچ وقت به هواي كوهستان اعتماد نكنيد و از تجهيزات كافي از جمله پوشاك و تغذيه مناسب به همراه داشته باشید.
پيشنهاد مي‌كنیم به عضويت يك گروه كوهنوردي نزديك محل زندگي‌تان در بياييد و يا اينكه اگر قدم به منطقه مي‌گذاريد سعي كنيد به دنبال افراد باتجربه بگرديد (از روي سن افراد و يا حتي شكل ظاهريشان) و همراه با اين افراد بالا برويد و از تجربياتشان استفاده كنيد و از كوهنورديتان بيشتر لذت ببريد.

 دارآباد :خوب از دارآباد شروع مي‌كنيم.
بعد از پياده شدن از اتوبوس دارآباد با كمي پياده روي در جاده‌اي خاكي به پاي كوه مي‌رسيم. تابلوي بزرگي كه نقشه منطقه را نشان مي‌دهد جلب توجه مي‌كند. از كنار تابلو مسير پاكوب و زيگزاگ سمت راست را ادامه مي‌دهيد و بعد از 20 دقيقه به كافه فرامرز مي‌رسيد كمي جلوتر از كافه به دوراهي مي‌رسيد كه اگر مسير سمت راست را انتخاب كنيد كم‌كم ارتفاع مي‌گيرد و به يالي مي‌رسيد كه شما را به خط الراس منتهي به قله دارآباد متصل مي‌كند كه مي‌توانيد از مناظر روي خط‌الراس از جمله دماوند، سركچال‌ها و ... لذت ببريد خط الراس را ادامه مي‌دهيد و به قله دارآباد مي‌رسيد ( حدودا بطور میانگین سه ونیم ساعت زمان برای صعود لازم است) اگر تا به حال هيماليا نرفته‌ايد مي‌توانيد در اينجا بخشي از آن را در تيغه‌هاي زيباي بعد از قله دارآباد كه به قله توچال منتهي مي‌شود ببينيد كه در بهار به اوج زيبايي خود (اما خطرناك) مي‌رسد.( لازم بذکر است برای عبور از این تیغه ها نیاز به آمادگی جسمانی و تجربه کوهنوردی بالا می باشد ) و يا اينكه وقتي به دوراهي مي‌رسيد مسير مستقيم را پيش بگيريد و وارد دره شويد توسط جاده‌اي پاكوب و زيگزاگ و علامتگذاري شده از آبشار غلاك، آبشار چال پونه، آبشار چال مگس، آبشار كبوترخوان و آبشار دم‌اسبي و چشمه‌هاي درازلش، آب حيات و چهون و ... باغچه خليل ديدن كنيد. «يادآور مي‌شود كه اين مقاله فقط جهت آشنايي است، بهتر است كه شما با شخص با تجربه وارد منطقه شويد به خاطر شرايط متغير جوي دربهار و كلاً در كوهستان احتمال سيل داخل دره و رعد و برق روي خط الراس وجود دارد»

پارک جمشیدیه :حال به سراغ جمشيديه مي‌رويم
از ميدان قدس (تجريش) توسط خودرو‌هاي شخصي، خود را به نزدیک پارك زيباي جمشيديه در پاي كوه مي‌رسانيم. اكثراً اين پارك به خاطر جذابيتهاي خاص‌اش مثل آلاچيق‌هاي زيبا و نرده‌هاي چوبي و استخر سنگي و رستورانهاي سنتي خود، در ارتفاع هميشه پذيراي سيل عظيمي از علاقه‌مندان به طبيعت است. بعد از پارك توسط جاده‌اي پهن و پاكوب از كنار رودخانه به سمت بالا حركت كنيد در سمت چپ مسير درختان تا خود پناهگاه كلكچال شما را همراهي مي‌كنند. مسير خاكي و زيگزاگ را ادامه مي‌دهيد بعد از گذران چند كافه و ديدن دره‌هاي هول چران يكباغ و كلكچال در سمت چپ رو به پايين حدوداً بعد از 30/2 الي 3 ساعت به اردوگاه كلكچال مي‌رسيد. در اينجا امكانات ورزشي و رفاهي خوبي براي يك روز تعطيل مهياست بعد از اردوگاه شما مي‌توانيد به قله كلكچال، دره پيازچال، قله توچال ، پناهگار شيرپلا  و یا قله اسپیلت دسترسي پيدا كنيد كه مستلزم آمادگي جسماني خوبي مي‌باشد. در مورد جمشيديه به همين اكتفا مي‌كنيم .

 دربند :
الف : گلابدره
در خصوص منطقه دربند به آگاهی می رساند.
دربند را مي‌توان به دو دسته دربند و گلابدره تقسيم كرد. شما براي گلابدره مي‌توانيد ماشين‌هاي شخصي باغ شاطر و يا امامزاده قاسم را سوار شويد و به پاي كوه برسيد در اينجا بعد از گذر از جنگل به جاده‌اي خاكي مي‌رسيد كه در سمت چپ آن رودخانه‌اي جريان دارد.  بعد از گذر از سد كوچك بتوني وارد دره مي‌شويد كه صداي آب رودخانه وزش باد و رقص درختان خاطره‌اي فراموش نشدني را در ذهن شما پديدار مي‌كند. مسيرپاكوب بعد از سد را ادامه مي‌دهيد و به كافه‌اي در ابتدای مسير مي‌رسيد از اينجا دو مسير پيش رويتان است اگر مسير كافه را پيش بگيريد بعد از گذر از كافه وارد دره‌اي مي‌شويد و كم كم ارتفاع مي‌گيريد و بعد از مدتي به دره پر دار و درخت يكباغ مي‌رسيد از دره يكباغ توسط پاكوب دربالاي سمت راست باغ نيز مي‌توانيد خود را به جاده‌اي برسانيد كه به اردوگاه كلكچال منتهي مي‌شود. ولي اگر مسير زيگزاگ كنار كافه را ادامه دهيد بعد از ارتفاع گرفتن به باغ افشار مي‌رسيد. در اينجا از چشمه آبي مي‌نوشيد و مسير خاكي را ادامه مي‌دهيد و خود را به دره وزباد مي‌رسانيد. اين دره نيز قطعه‌اي از بهشت است كه مي‌تواند محل مناسبي براي استراحت و آرامش باشد.از اينجا نيز مي‌توان بعد از گذر از دره به اردوگاه كلچال برسيد كه اين امر شناخت خوب منطقه را مي‌طلبد.

ب : دربند حال به سراغ بخش ديگر دربند مي‌رويم.

  براي دسترسي به دربند ماشين‌هاي واقع در ميدان تجريش را سوار مي‌شويد و خود را به مجسمه واقع در ميدان سربند مي‌رسانيد بعد از مجسمه ديواره مارتينال در همين ابتدا به شما خوشامد مي‌گويد. مسير كافه‌ها را در كنار رودخانه پيش مي‌گيريد و كم‌كم ارتفاع مي‌گيريد بعد از گذر چند پل زيباي چوبي به ده تاريخي پس قلعه مي‌رسد بعد از گذشتن از ده به پلي فلزي مي‌رسيد كه از اينجا دو مسير مقابل شماست يك مسير زير پل است كه بعد از گذر از پل چوبي شما را به منطقه بنديخچال هدايت مي‌كند كه محل بسيار مناسبي براي علاقه‌مندان به سنگنوردي است. كه هر هفته بسياري از سنگنوردان را به سوي خود فرا مي‌خواند و مسير ديگر اينكه مستقيم مسير را ادامه مي‌دهيد و بعد از گذر از چند كافه و كمي ارتفاع گرفتن دوباره به يك دوراهي مي‌رسيد كه با تابلو مسير را مشخص كرده است. مسير سمت چپ شما را به هتل اوسون، ديواره زيباي اوسون، آبشار بلند سوتك و در بالاتر ايستگاه پنج تله كابين و دره‌ي پر آب ارس و همچنين قديمي‌ترين مسير صعود به قله توچال يعني اسپيدكمر دعوت مي‌كند. ولي مسير سمت راست كه از كنار جنگلي داخل دره مي‌گذرد، بعد از گذر از چند كافه كمي ارتفاع مي‌گيريم شما در سمت راست خود مي‌توانيد منطقه بنديخچال را با آن سنگهاي زيبايش و همچنين سنگنوردان مشتاق را در حال سنگنوردي مشاهده كنيد و همچنين ديواره بلند بنديخچال (شروين) كه مانند نگيني در انتهاي آن مي‌درخشد. مسير را ادامه مي‌دهيد و به كافه رجب در كنار قرارگاه امداد نجات داودي مي‌رسيد استراحتي كوتاه مي‌كنيد؛ از اينجا به بعد تا پناهگاه شيرپلا بايد با دقت بيشتري گام در مسير بگذاريد. مسير بسيار سرسبز و زيباست. بعد از گذر از آبشار دوقلو و كمي درگيري با ابزار كار گذاشته شده در مسير به يكباره با ديدن پناهگاه شيرپلا و آبشار زيبايش خستگي از تنتان بيرون مي‌رود. حدوداً از ميدان سربند تا شيرپلا 30/2 الي 2 ساعت زمان لازم است. پناهگاه بسيار مجهز و امكان شب‌ماني نيز فراهم است. در اينجا كوهنوردان بسياري را مي‌بينيد كه بعد از استراحت در پناهگاه به سمت جانپناه اميري و قله توچال حركت مي‌كنند. عده‌اي نيز از سمت راست روانه قله كلچال می شوند و دره زيباي ارس( سمت راست )، ايستگاه پنج تله كابين توچال و چشمه‌هاي نرگس (يكي از سرچشمه‌هاي اصلي رودخانه دربند مي‌باشند.) مي‌باشد .

 ولنجک :پس از دربند به منطقه ولنجك مي‌رسيم
از تجريش با ماشين خود را به ولنجك مي‌رسانيد. در اينجا دو حالت وجود دارد حالت اول اينكه بعد از گذشتن از پاركينگ توسط جاده‌اي آسفالته به ايستگاه يك تله كابين توچال مي‌رسيد. در اينجا امكانات رفاهي خوب و جذابي مهياست خود را توسط جاده‌اي خاكي و مارپيچ به ايستگاه دوم مي‌رسانيد.. از اينجا به بعد درختان ديگر شما را همراهي نمي‌كنند. اما در عوض شما مي‌توانيد منظره‌ي بسيار زيبايي را از شهر بزرگ تهران ببينيد اينجا را بام تهران نيز مي‌نامند. مسير خاكي و مارپيچ بعد از ايستگاه را ادامه مي‌دهيد. و در صورت تمايل قله كماچال را صعود مي‌كنيد. و در غير اين صورت خود را به ايستگاه پنج مي‌رسانيد. كلا 4 الي 5 ساعت زمان كافي است. امكانات خوبي نيز در اينجا فراهم است. از اينجا شما مي‌توانيد در سمت شرق به سمت دربند و در سمت غرب به سمت دركه سرازير شويد كه بدون شناخت كافي از منطقه امكان‌پذير نيست. حالت دوم اينكه شما اگر قصد اسكي داريد مي‌توانيد با سوارشدن بر كابين در ايستگاه يك وديدن مناظري چون دره‌هاي عميق و سرسبز و مخوف دربند و ولنجك و جانپناه‌هاي اميري و اسپيدكمر و همچنين قله‌هاي زيباي كلچال، و پيازچال، اسپيلت، كماچال و خط الراس زيباي چين كلاغ به توچال خود را در كمتر از يك ساعت به ايستگاه 7 در پيست اسكي توچال برسانيد كه مي‌توان پيست را به كاسه‌اي سفيد تشبيه كرد كه هتل توچال مانند ياقوت قرمزي در وسط آن مي‌درخشد اين كوهپيمايي مكانيكي نيز لذت خاص خود را دارد. (هزينه رفت و برگشت تله‌كابين حدوداً 15 الي 20 هزار تومان مي‌باشد.) از اينجا تا قله توچال 45 دقيقه زمان لازم است از ايستگاه هفت نيز شما مي‌توانيد توسط جاده‌ي تاريخي ناصري خود را به امامزاده داود و شهرستانك برسانيد كه بدون تجربه كافي اين امر ممكن نيست .

 درکه : حال در پايان به دركه مي‌رسيم.
از تجريش توسط ماشين خود را به ميدان دركه مي‌رسانيد و بعد از سلامي خدمت آقا امامزاده سيد محمدولي مسير پاكوب در كنار رودخانه را به سمت بالا ادامه مي‌دهيد. بعد از گذر از هفت حوض و دره گورا و چند كافه به دوراهي مي‌رسيد كه علامت مشخصي هم ندارد مسير سمت چپ به سمت جنگل كارا مي‌رود. كه محل مناسبي براي استراحت و اتراق مي‌باشد.
از جنگل شما مي‌توانيد قله چين كلاغ و قله زيباي دوشاخ و سياه سنگها را صعود كنيد كه دوباره به تجربه و شناخت شما بستگي دارد. (لازم به ذكر است كه اين قله‌ها را مي‌توان از سعادت آباد و فرحزاد از يال غربي قله نيز صعود كرد). اگر مسير سمت راست دوراهي را ادامه دهيد وارد دره‌اي عميق مي‌شويد كه بسيار جالب مهيج و واقعاً ديدني است. صوت خوش بلبل و رودخانه و درختان سرسبز سربه فلك كشيده روح آدمي را جلا مي‌دهند خدا در همين نزديكي است پس او را مي‌ستاييم و شكر نعمتش را به جا مي‌آوريم. بعد از گذر از بند گلارنگ آبشار زيباي جوزك، اذغال‌چال و بند سياه كرك به پناهگاه پلنگ‌چال مي‌رسيد بعد از پناهگاه شما مي‌توانيد به سمت ايستگاه 5 تله‌كابين، هفت چشمه، يوردكاظم و ... حركت كنيد كه آمادگي و تجربه شما نسبت به منطقه را مي‌طلبد.

از:سایت همت شمیران

---

شنبه 3 اسفند1387 ساعت: 20:31

توسط:دوست

چه فایده وقتی هیچ کدوم از عکسهاتون دیده نمیشه
.

---

دوست عزیز و مهربانم
ممنون که در نشاط کوهستان می بینمت
اگه یه خورده صبر و حوصله داشته باشید مطمئن هستم قادر خواهید بود تصاویر را هم ببینید . گویا تصویر بیشتر به سرعت اینترنت ارتباط دارد ولی با کمال میل هر عکسی که دیده نشد حاضرم به ایمیل تان ارسال کنم .من هم با یک جان کندنی این تصاویر را آپ لود می کنم که بعضی مواقع دهها بار تلاش می کنم تا بتون یه عکسی رو به گزارش الصاق کنم .
با این حال عذر مرا بپذیرید نمی دونم باید چکار بکنم (اگه دوستان دیگر راهنمایی ام کنند ممنون می شم )تا شما راحت بتونید عکس ها رو ببیند .
همیشه دلتون شاد باشه و تن تون سالم

---

	یکشنبه 4 اسفند1387 ساعت: 11:6	توسط:مجید
آقا ممنون. خیلی استفاده کردم از مطالب و عکسهای خوبتون. موفق باشید.

انواع كوه

کوهها نواحیی از سطح زمین هستند که از زمینهای مجاور خود مرتفع‌ترند. کوهها طی زمانهای قدیم تشکیل شده ، تکامل یافته و همزمان با آن تحت تاثیر فرسایش نیز قرار داشته‌اند. کوهها در مقیاس وسیعی متنوع‌اند و از نظر جنس ، ساختمان ، سن و سایر مشخصات نیز با یکدیگر تفاوت دارند.

مقدمه

با آنکه حتی دو کوه هم نمی‌توان یافت که کاملا شبیه به یکدیگر باشند. معذالک می‌توان کوهها را بر اساس بازرترین ویژگی آنها تقسیم بندی کرد. یکی از مبناهای تقسیم بندی کوهها می‌تواند مکانیزم تشکیل آنها باشد که بر این اساس می‌توان کوهها را به چهار نوع اصلی تقسیم نمود، که شامل کوههای چین خورده یا پرچیده ، کوههای آتشفشانی ، کوههای قطعه‌ای-گسلی و کوههای بالا خمیده می‌باشد. سلسله کوههایی که معمولا یک نوع بوده و در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند، سیستم کوهها را بوجود می‌آورند. علاوه بر انواع اصلی ذکر شده ، بعضی نواحی بدون آنکه تغییر شکل قابل ملاحظه‌ایی در پوسته زمین بوجود آورند، دارای عوارض کوهستانی می‌باشند. برای مثال فلاتها (نواحی مرتفعی که اساسا افقی هستند) ممکن است به صورت زمین‌های ناهمواری درآیند.

کوههای ناشی از چین خوردگی

کوههای موسوم به کوههای چین خورده (folded mountains) یا کوههای پیچیده (complex mountains) از بزرگترین و پیچیده ترین کوهها به شمار می‌رو ند. شکل عمومی آنها بصورت قوسهایی است که چندین صد کیلومتر عرض و هزاران کیلومتر طول دارند. کلمه چین که همراه نام آنها ذکر می‌شود، بخوبی می‌تواند طبیعت این دسته کوهها را بنمایاند. بدین معنی که چین خوردگی سنگها که غالبا بسیار در هم و پیچیده است، این کوهها را بوجود آورده است. از جمله ویژگیهایی دیگر این کوهها ضخامت فوق‌العاده زیاد طبقات چین خورده رسوبی را می‌توان نام برد بطوری که در بعضی موارد ، ضخامت آنها به 15000 متر و بیشتر نیز می‌رسد. در این کوها هر چند ، چین خوردگی بسیار واضح و آشکار است، ولی فعالیت‌های دیگری نظیر گسل خوردگی ، دگرگونی و فعالیتهای آذرین نیز ممکن است به درجات گوناگونی در آنها مشاهده شود. اکثر کمربندهای اصلی کوهها مانند کوه آلپ ، اورال ، هیمالیا و آپالاش از این نوع هستند. به علت اینکه کوههای چین خورده قسمت اعظم و اصلی کوههای جهان را تشکیل می‌دهند، عمدتا مکانیزم و فرآیند تشکیل کوهها را با این روش توضیح می‌دهند.

کوههای آتشفشانی

از تجمع مواد آتشفشانی در سطح زمین ، کوههای آتشفشانی حاصل می‌شوند. در اکثر کوههای ناشی از چین خوردگی نیز می‌توان آثار فعالیتهای آتشفشانی متعددی را مشاهده کرد، مثلا در کوههای آند طبقات ضخیمی از سنگهای آتشفشانی وجود دارد، اما مقصود از کوههای ناشی از فعالیتهای آتشفشانی ، آنهایی است که منحصرا توسط آتشفشانها بوجود آمده‌اند. قسمت اعظم کوههای ناشی از آتشفشان در زیر دریاها قرار دارند که در بعضی موارد (مثل کوههای هاوایی) قله کوه از آب بیرون آمده است، ولی در اکثر حالات، تمامی رشته کوهها در زیر آب واقع شده است.
نوع بخصوصی از کوهها آتشفشانی به نام قوسهای جزیره‌ای خوانده می‌شود. تحت این نام رشته کوههایی متشکل از آندزیت و بازلت جای می‌گیرند که طولشان گاهی به 2000 کیلومتر و بیشتر نیز می‌رسد و جزایری را تشکیل می‌دهند. کوههای آتشفشانی در خشکی نادر است. مثلا در ایالات متحده آمریکا ، تنها کوههای کاسکاد Cascade از این نوع‌اند. این رشته کوهها از آتشفشانهای متعددی تشکیل شده که جنس گدازه آنها آندزیت است و در طول بیش از 900 کیلومتر گسترش دارند. نوع فعالیتهای آتشفشانی باعث بوجود آمدن انواع مختلفی از کوههای آتشفشانی می‌شود که عبارتند از :

آتشفشانهای سپری :آتشفشانهای سپری حاصل فعالیتهای آتشفشانهای ساکت و آرام می‌باشد. به صورتی که مواد مذاب و گدازه از دهانه آتشفشان خارج شده و در سطح زمین پخش می‌شود. مخروط حاصل از این نوع آتشفشانها کم ارتفاع می‌باشد. شیب آنها نیز کم بوده و بندرت از 10 درجه بیشتر خواهد بود. ترکیب این نوع آتشفشانها بازالتی می‌باشد.

آتشفشانهای ولکانو

این نوع آتشفشانها ترکیب ریولیتی یا آندریتی داشته و از نوع انفجاری می‌باشند. در این آتشفشانها ارتفاع مخروط حاصله به دلیل بالا بودن گرانروی گدازه‌ها و همچنین انفجاری بودن آنها زیاد بوده و شیب آنها نیز تند می‌باشد. این نوع آتشفشانها از مواد پروکلاستیکی ساخته می‌شوند. دهانه آتشفشانها بدلیل بالا بودن میزان چسبندگی مواد ، مسدود شده و با بالا رفتن فشار منفجر شده و مواد پروکلاستیکی آزاد می‌شوند.

آتشفشانهای مرکب

این نوع اتشفشانها معمولا دارای شیب تند و حدود 20 الی 30 درجه بوده و با خروج متناوب گدازه‌های روان و مواد پروکلاستیک ساخته می‌شوند. ترکیب این نوع آتشفشانها ریولیتی-آندریتی بوده و بخاطر چسبندگی مواد در حین حرکت آرام خود در دامنه ها منجمد می‌گردد و باعث مسدود شدن دهانه آتشفشان می‌گردد. وقتی در حین فعالیت مجدد فشار به حد کافی می‌رسد، دهانه آتشفشان منفجر شده و مواد پروکلاستیکی را به بیرون پرتاب می‌کند و در فعالیت بعدی مجددا مواد سیال مواد آذر آواری قبلی را می‌پوشانند.

کوههای قطعه‌ای - گسلی

در بسیاری از نقاط زمین ، کوههای مجزایی که مرتفع تر از زمینهای اطرافشان هستند، دیده می‌شود. مطالعات نشان می‌دهد که در چنین مواردی ، این قسمتهای مرتفع ، بوسیله گسله‌های عادی -که لغزش عادی آنها زیاد است از نواحی مجاور بالاتر قرار گرفته‌اند. این قبیل کوهها در حقیقت قسمتهایی از پوسته‌اند که در نتیجه نیروهایی که از پایین به آنها اثر کرده ، به سمت بالا حرکت کرده و کوههای گسلی را به وجود آورده‌اند.
در بعضی موارد ، نشانه‌هایی در دست است که در محل کوههای گسلی ، قبلا کوههای ناشی از چین خوردگی وجود داشته ، و‌لی قبل از پیدایش کوههای اخیر ، فرسوده ، شده و از بین رفته‌اند.

کوههای قطعه‌ای - گسلی (fault-block mountains) هنگامی بوجود می‌آیند که واحدهای عظیم سنگی جابجا شوند. این واحدهای سنگی اغلب با گچ شدگی طبقات در امتداد گسلهای عادی با شیب زیاد همواه هستند. لازم به ذکر است که گسلهای عادی و نرمال در اثر نیروهای کششی بوجود می‌آیند. در سیستم کوههای قطعه‌ای - گسلی معمولا پوسته زمین بطور عرضی به صورت صدها قطعه شکسته در آمده و سلسله کوههای تقریبا موازی را بوجود آورده است. طول متوسط هر قطعه در حدود 80 کیلومتر می‌باشد.

کوههای بالا خمیده  :کوههای بالاخمیده (vpwarped mountains) به همراه بالا خمیدگی پوسته و در بعضی مواقع به علت جابجایی عمودی در امتداد گسل‌های بزرگ ، زاویه بوجود می‌آیند. برخی از این کوهها در پی سنگ آذرین قدیمی و دگرگونی تشکیل یافته‌اند، که زمانی به صورت قسمت هموار فرسایش یافته و سپس با رسوب پوشیده شده‌اند. وقتی که ناحیه ذکر شده به سمت بالا خمیده شد، فرسایش قشر طبقات رسوبی را کنار زده و هسته‌ای از سنگهای آذرین و دگرگونی در یک دشت هموار و وسیع قد علم می‌کند.              

Dry tooling

چند سالي است که که در ايران واژه dry tooling  چندان ديگر نا آشنا نيست و کوهنوردان تا حد قابل قبولي در فصول سرد به صعودهايي با اين شيوه مي پردازند.

Dry tooling  به صعود از مسيرهاي سنگي با استفاده از تبر يخ و کرامپون اطلاق مي شود در مسيرهاي ترکيبي يخ و سنگ و يا در جايي که به علت سرما امکان گيره گيري با دست نيست کاربرد زيادي دارد .

ورودتبرهاي بدون  تسمه باعث ايجاد تحولي بزرگ در اين شيوه شد . آزادي عملي که صعود کننده با اين تبرها در مسير به دست مي آورد را مي توان با جايگزيني  کفش هاي سبک سنگ نوردي با کفش هاي سنگين کوه نوردي در اوايل دهه 80 ميلادي مقايسه کرد .

اما يکي از نکاتي که صعود کننده با اين تبر ها بايد در نظر داشته باشد نحوه کنترل آن ها به خصوص در زماني است که نفر قصد طناب به داخل و يا نصب حمايت مياني را دارد.

براي اين کار مي توان از روش هاي زير سود جست :

قفل شصت :
نوک تبر غير فعال در ميان شصت دستي که تبر در گير را کرفته قرار داده مي شود . براي اين کار حتما بايد توجه کرد که بازو به حالت کاملا کشيده  قرار داشته باشد تا شصت از زير تنش آزاد شود و بتواند به راحتي باز شود .

قرار دادن تبر بر روي شانه :
     اين روش بسيار مرسوم است اما احتمال افتادن تبر بر اثر به هم خوردن تعادل نفر بسيار زياد است .

مي توان بنا به شرايط و کمي خلاقيت تبر را روي ساير ابزار نيز قرار داد . چگونگي اين کار به تجربه ، ديد و شرايط خاص مسير بستگي دارد . فقط توجه داشته باشيد اگر در نيمه را ه مسير تبر را ازدست دهيد چاره اي جز برگشت نداريد .!!

 

از: سرطناب

پیدایش کوهها از دیدگاه قرآن کریم

سپری شدن کوهـهـا مانند ابـرهـا

« و کوهها را می بينی گمان می کنی ثابت هستند، در حاليکه مانند ابرها سپری می شوند».

«مُرور»: در اصل بمعنی: آمدن و گذشتن و رفتن است، و در معنی ضمنی خود بمعنی: سپری شدن يا نمودن است. و در آيه منظور از آمدن و رفتن و درگذشتن ياسپری شدن: متولد شدن و زندگی نمودن و مردن است.
نکته آيه: کوهها مانند ابرها سپری می شوند:

با تابش خورشيد به درياها و اقـيانوسها و آبهای سطح زمين، آب بخار میشود و به جو می رود. بعد ابر شکـل می گيرد و در بارش آب مجدداً به زمين برمی گردد. اين روند و فرايند هميشگی تولد و زندگی و مرگ ابرها است.
کوهـها يا بر اثر فـشار درونی زمين به بالا شکل می گيرند، يا بر اثر فشار به بالا در جائی و کشش به پائـيـن در جای ديگر شـکـل می گيرند، يا بر اثر برخورد دو لايه زمين و چين خوردن زمين، و يا بـر اثر آتشفشان ايجاد می شوند، و ضمن صدها هزار و ميليونها سال بر اثر عوامل فرسايش خرد شده و به دشتها و درياها برده می شوند و از آنها چيزی نمانده و با زمين يکسان می شـوند و کوهـهـای جـديـد ديگـری در جـاهـای ديگر ايجاد می شود. و يا همزمان با فرسوده شدن و بين رفتن آنها از بالا و از بيرون، فـشار درون زمينی پـيـوسـتـه آنـها را بلند می کند. اين روند و فرايند زندگی کوهها مانند روند و فرايند زندگی ابرها است. و به اين شکل کوهـهـا کـه بـه گـمـان ما "ثابت، استوار و پابرجا" هستند مانند ابرها "سپری" می شوند

منبع  http://www.mohamra.blogfa.com

هنر پیاده روی

• با استفاده از نقشه ، سفر خود را برنامه ریزی کنید و نقاط مقصد خود را در طول یک روز مشخص کنید . مقصد مورد نظر شما باید به اندازه همه افراد گروه سرپناه داشته باشد د رغیر اینصورت باید به فکر تجهیزات مورد نیاز کمپینگ باشید . مسیرها باید به گونه ای انتخاب شود که همه افراد گروه انرژی کافی برای لذت بردن از سفر را داشته باشند . مطمئن شوید که همه افراد گروه موافق هستند و توانایی فیزیکی و تجربه کافی برای رسیدن به اهداف مورد نظر را دارند . برای مواقع اظطرارینیز برنامه ریزی ذخیره داشته باشید . سفرنامه خود را به فرد مسئولی بسپارید و تاریخ برگشت خود را نیز اطلاع دهید .
• لیستی از تمام تجهیزات مورد نیاز سفر ، فراهم کنید که شامل لیست کمکهای اولیه و دیگر وسایل مورد نیاز مواقع اظطراری در آن منطقه بخصوص است مثل آب اضافه در مناطق خشک . مطمئن شوید از افراد گروه کسی بار اضافه با خود برنمی دارد
• سفر را به آرامی شروع کنید تا بدنتان گرم شود و قدمهایتان هماهنگ شود . کفشها باید مناسب و کوله پشتی شما راحت و متعادل باشد .
• لباس راحت و سبک بپوشید سر خود را بپوشانید مطمئن شوید لباس و تجهیزات مناسب در شرایط پیش بینی نشده سفر را همراهخود برداشته اید .
• سفر را به آرامی دنبال کنید و عجله نکنید .
• هرچند وقت یکبار بایستید ، کوله پشتی را در آورده و بازوهایتان را بکشید و حرکت دهید .پیشرفت خود را روی نقشه چک کنید . اگر می بینید به خاطر سختی راه و یا کندی افراد از برنامه خود عقب افتاده اید مقصد جدیدی را بلافاصله در نظر بگیرید. مثلا” اگر مشکلات جدی پیش آمده و یا رسیدن به مقصد مورد نظر در زمان مشخص شده بعید به نظر می آید می توانید روی کمپینگ حساب کنید . به یاد داشته باشید که اگر در ابتدای راه با مشکلاتی روبه رو شدید تا آخر سفر ، برنامه دچار مشکل خواهد شد . اگر روحیه افراد خیلی مناسب و آماده نیست بهتر است سفری که با مشکل آغاز شده اجرا نشود.
• از سربالایی ها به شکل زیگزاگ بالا بروید . این کار انرژی شما را بیشتر حفظ می کند و می توانید مسافت بیشتری را پیاده روی کنید . و روز بعد دچار نقباظ عضلانی کمتری شوید .
• وقتی از تپه ای بالا می روید مراقب قدم برداشتن خود باشید . وزن شما باید به شکل هماهنگ از پای راست به پای چپ منتقل شود . وقتی که پای راست شما در جای خوب و مناسب قرار گرفت ، وزن خود را بر روی آن منتقل کنید و به سمت بالا حرکت کنید .
• وقتی که از سراشیبی پائین می روید بندهای شانه ای کوله پشتی خود را محکم کنید زیرا اگر کوله پشتی مدام جابجا شود تعادل تان بهم می خورد . پوتین های خود را چک کنید و مطمئن شوید که بندها محکم بسته شده به طوری که انگشتان شست پا ، جلوی کفش را لمس نمی کند (پا به جلو نمی لغزد) اگر تشخیص این کار سخت است بهتر است یک جفت جوراب اضافی بپوشید .

چگونه از سراشیبی پائین بیایید :

• در سفر همیشه فرض کنید که مشکلات بر سر راه هستند ، خود را برای هرگونه اتفاق غیر منتظره ای آماده کنید . هنگام پایین آمدن از دامنه ها و سراشیبی مطمئن شوید که در وضعیت تعادل قرار دارید به طوری که می توانید به شکل زیگزاگ به پایین آمدن ادامه دهید . در حین پایین آمدن مواظب صخره ها یا قسمتهایی از زمین که برف نشسته ، باشید . همیشه برای رها کردن کوله پشتی تان به هنگام سقوط آمادگی داشته باشید .

مشکلاتی که امکان دارد با آن مواجه شوید :

• عبور از نهریا رودخانه ، سنگ های لغزنده ، لزج و در حال حرکت
• خالی شدن ناگهانی خاک زیر یا روی صخره
• حرکت از روی صخره هایی که روی آنها خزه روییده
• شبنم صبحگاهی روی صخره ها ، کنده درختان و سبزه ها ، که آنها را لغزنده می کند .
• سرماریزه صبحگاهی که مانند شبنم صبحگاهی شاید مشکل زا باشد .
• کنده درخت ها و تکه چوبهایی که در آب افتاده ، مراقب آنها باشید زیرا ممکن است جابجا شوند ، لغزنده باشند و یا هنگام عبور از رودخانه پوست آنها به راحتی کنده شود
• رگ به رگ شدن زانو

از : آوای کلوت

بهمن

بهمن : ريزش برف از ارتفاع در كوهستان بعلت سنگين شدن برف و عوامل خارجي ديگر .
 عوامل دروني موثر در ايجاد بهمن : شامل خود برف و بستر زير برف مي باشد . به عبارتي حجم ؛ جنس و لايه هاي برف به همراه ميزان شيب و وضعيت بستر در ايجاد بهمن موثر هستند .
عوامل بيروني موثر در ايجاد بهمن : ميتواند شامل صدا - حيوانات - باد - زلزله - كوهنوردان و ... باشد .
 نكات :
اگر ارتفاع برف تازه بين 15 تا 20 سانتيمتر باشد احتمال ريزش بهمن كم است !
اگر ارتفاع برف تازه بين 20 تا 30 سانتيمتر باشد احتمال ريزش وجود دارد !
اگر ارتفاع برف تازه بيش از 30 سانتيمتر باشد ريزش بهمن حتمي است !

   جنس برف :
به دو نوع است ؛
1 - برف خشك و يا پودري كه مشخصات آن سبكي - دارا بودن اكسيژن زياد در درون آن - بارش آن در دماي زير صفر درجه - نچسبيدن به لباس و به سختي در دست گلوله شدن است .
2 - برف خيس كه مشخصات آن سنگيني - نداشتن اكسيژن زياد - بارش در دماي صفر درجه - چسبيدن به لباس و گتر و راحت گلوله شدن در دست ميباشد .

لايه هاي برف :

اگر لايه پودري روي لايه يخ زده فشرده باشد بهمن حتمي است و اگر لايه هاي يخ زده و فشرده روي هم باشند احتمال وقوع بهمن بسيار كم است .
 عوامل تاثير گزار در برف    :   

در دماي كم برف يخ مي زند پس هر چه دما پايين تر و هوا سردتر باشد احتمال ريزش بهمن كم تر است . باد باعث انباشته شدن برف و ريزش آن مي شود پس افزايش وزش باد برابر با افزايش خطر بهمن است . در ارتفاع بالا برف آب نمي شود و حجم برف زياد مي شود پس احتمال بهمن بيشتر است .
  شيب بستر :

در شيب 23 تا 60 درجه احتمال بهمن زياد است و در شيب هاي بيشتر و كمتر از اين مقدار احتمال ريزش بهمن بسيار كم است . بيشترين بهمن ها در شيب 30 تا 45 درجه رخ داده است . همچنين در شيب هاي محدب خطر بيشتر از شيب هاي مقعر يا فرو رفته است . در شيب محدب سرعت بهمن هر لحظه بيشتر مي شود و در شيب مقعر بالعكس .
  وضعيت بستر : اگر بستر زير برف يكنواخت باشد احتمال ريزش بهمن زياد مي شود و هر چه يكنواختي آن كمتر باشد و موانعي مانند سنگ و بوته و درخت در آن باشد احتمال ريزش بهمن كم مي شود .
  محدوده بهمن :

معمولا به دور از يال ها و خط الراس ها است و بيشتر بطرف مركز خط القعرها كوه است يعني فرورفتگي بين دو يال و زير خط الراس . و از بالا به پايين شامل سه بخش تاج بهمن - مسير بهمن و انتهاي بهمن مي باشد .
 انواع بهمن :
  بهمن خيس : به شكل تكه هاي شكسته شده برفي حركت مي كند . مانند بهمن نقاب هاي برفي .  

بهمن پودري يا خشك :

سرعت زيادي دارد و نيازي به تحريك خارجي نداشته و بعلت وزن خودش فرو مي ريزد و با ورود به مجاري تنفسي باعث مرگ فرد بهمن زده مي شود .
 نكاتي كه هنگام عبور از مسير بهمني بايد به آن توجه كرد :
  توقف گروه و دادن هشدار هاي لازم و مجهز شدن به نخ بهمن . افراد نيز نبايد به هم اتصال داشته باشند مگر اينكه عبور از مسير احتياج به كار فني و يخنوردي با حمايت داشته باشد كه بايد بصورت كرده دو نفره باشند .
نخ بهمن : طنابي است كم قطر حدود 6 ميليمتر به رنگ سفيد و قرمز كه با فلش و متراژ محل فرد حادثه ديده و فاصله با او را نشان مي دهد . اين طناب به كمر هر فردي كه قصد عبور دارد بسته مي شود بصورتيكه فلش ها بطرف شخص و نقطه صفر متراژ روي طناب بدور كمر وي باشد و انتهاي طناب نيز آزاد بدنبال فرد بر روي برف كشيده مي شود .
رعايت سكوت هنگام عبور.
  عبور بصورت انفرادي .
  قدم هاي بلند به هنگام عبور و استفاده از جاپاي نفر اول بمنظور جلوگيري از تشكيل خط برش برف .   بازكردن بند تجهيزات از خود مانند كوله و كلنگ و ... تا بتوان بمحض ريزش بهمن در يك ثانيه همه وسايل را از خود جدا كرده و بدور انداخت .
  بهترين زمان عبور حداقل 24 ساعت پس از آخرين بارش برف و بهنگام صبح زود و يا غروب خورشيد است كه هوا سردتر است و آفتاب به برف نمي خورد .
 برخلاف صعود از شيبهاي تند كه بصورت مارپيچ است ؛ صعود از شيب بهمني بايد بصورت مستقيم باشد .
 تا حد امكان از بالاي محدوده بهمن و نزديك به تاج بهمن عبور كنيم تا حجم برف كمتري بالاي سرمان باشد .

 نكاتي كه فرد بهمن زده بايد به آن توجه كند :
 دور كردن همه تجهيزات مخصوصا فلزي و برنده از خود .
 فرار كردن به محلهاي امن . يعني بصورت شنا خود را بروي بهمن بياورد و بطرف بالا و سمت چپ يا راست فرار كند.
 پوشاندن جلوي دهان و بيني .
 باز كردن فضايي در جلوي صورت و سينه با كشيدن نفس عميق جهت تنفس در زير برف .
 پيدا كردن جهت جاذبه زمين با انداختن آب دهان و در صورت امكان اقدام به حفاري بطرف بالا .

 نكاتي كه اطرافيان بايد به آن توجه كنند :
دنبال كردن مسيري كه فرد بهمن زده طي مي كند با چشم تا زمان پايان بهمن .
پيدا كردن نخ بهمن و وسايل فرد .
گشتن نواحي پايين تر از محل شروع بهمن و حركت فرد .
در صورت امكان استفاده از سوند ؛ ميله فلزي و باريك و بلند كه داخل برف فرو مي رود تا فرد را پيدا كنند.

انواع کوه

کوه ها نواحیی از سطح زمین هستند که از زمین های مجاور خود مرتفع‌ترند. کوه ها طی زمانهای قدیم تشکیل شده ، تکامل یافته و همزمان با آن تحت تاثیر فرسایش نیز قرار داشته‌اند. کوه ها در مقیاس وسیعی متنوع‌اند و از نظر جنس ، ساختمان ، سن و سایر مشخصات نیز با یکدیگر تفاوت دارند.

مقدمه

با آنکه حتی دو کوه هم نمی‌توان یافت که کاملا شبیه به یکدیگر باشند. معذالک می‌توان کوه ها را بر اساس بازرترین ویژگی آنها تقسیم بندی کرد. یکی از مبناهای تقسیم بندی کوه ها می‌تواند مکانیزم تشکیل آنها باشد که بر این اساس می‌توان کوه ها را به چهار نوع اصلی تقسیم نمود، که شامل کوه های چین خورده یا پرچیده ، کوه های آتشفشانی ، کوه های قطعه‌ای-گسلی و کوه های بالا خمیده می‌باشد. سلسله کوههایی که معمولا یک نوع بوده و در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند، سیستم کوهها را بوجود می‌آورند. علاوه بر انواع اصلی ذکر شده ، بعضی نواحی بدون آنکه تغییر شکل قابل ملاحظه‌ایی در پوسته زمین بوجود آورند، دارای عوارض کوهستانی می‌باشند. مانند فلات ها (نواحی مرتفعی که اساسا افقی هستند) ممکن است به صورت زمین‌های ناهمواری درآیند.

کوه های ناشی از چین خوردگی

کوه های موسوم به کوه های چین خورده (folded mountains) یا کوه های پیچیده (complex mountains) از بزرگترین و پیچیده ترین کوه ها به شمار می‌رو ند. شکل عمومی آنها بصورت قوس هایی است که چندین صد کیلومتر عرض و هزاران کیلومتر طول دارند. کلمه چین که همراه نام آنها ذکر می‌شود، بخوبی می‌تواند طبیعت این دسته کوهها را بنمایاند. بدین معنی که چین خوردگی سنگ ها که غالبا بسیار در هم و پیچیده است، این کوهها را بوجود آورده است. از جمله ویژگی هایی دیگر این کوه ها ضخامت فوق‌العاده زیاد طبقات چین خورده رسوبی را می‌توان نام برد بطوری که در بعضی موارد ، ضخامت آنها به 15000 متر و بیشتر نیز می‌رسد. در این کوها هر چند ، چین خوردگی بسیار واضح و آشکار است، ولی فعالیت‌های دیگری نظیر گسل خوردگی ، دگرگونی و فعالیت های آذرین نیز ممکن است به درجات گوناگونی در آنها مشاهده شود. اکثر کمربندهای اصلی کوه ها مانند کوه آلپ ، اورال ، هیمالیا و آپالاش از این نوع هستند. به علت اینکه کوه های چین خورده قسمت اعظم و اصلی کوههای جهان را تشکیل می‌دهند، عمدتا مکانیزم و فرآیند تشکیل کوه ها را با این روش توضیح می‌دهند.

کوه های آتشفشانی

از تجمع مواد آتشفشانی در سطح زمین ، کوه های آتشفشانی حاصل می‌شوند. در اکثر کوه های ناشی از چین خوردگی نیز می‌توان آثار فعالیت های آتشفشانی متعددی را مشاهده کرد، مثلا در کوه های آند طبقات ضخیمی از سنگ های آتشفشانی وجود دارد، اما مقصود از کوههای ناشی از فعالیت های آتشفشانی ، آنهایی است که منحصرا توسط آتشفشان ها بوجود آمده‌اند. قسمت اعظم کوه های ناشی از آتشفشان در زیر دریاها قرار دارند که در بعضی موارد (مثل کوه های هاوایی) قله کوه از آب بیرون آمده است، ولی در اکثر حالات، تمامی رشته کوه ها در زیر آب واقع شده است.نوع بخصوصی از کوه ها آتشفشانی به نام قوس های جزیره‌ای خوانده می‌شود. تحت این نام رشته کوه هایی متشکل از آندزیت و بازلت جای می‌گیرند که طولشان گاهی به 2000 کیلومتر و بیشتر نیز می‌رسد و جزایری را تشکیل می‌دهند. کوه های آتشفشانی در خشکی نادر است. مثلا در ایالات متحده آمریکا ، تنها کوه های کاسکاد Cascade از این نوع‌اند. این رشته کوه ها از آتشفشان های متعددی تشکیل شده که جنس گدازه آنها آندزیت است و در طول بیش از 900 کیلومتر گسترش دارند. نوع فعالیتهای آتشفشانی باعث بوجود آمدن انواع مختلفی از کوههای آتشفشانی می‌شود که عبارتند از :

آتشفشان های سپری :

آتشفشان های سپری حاصل فعالیت های آتشفشان های ساکت و آرام می‌باشد. به صورتی که مواد مذاب و گدازه از دهانه آتشفشان خارج شده و در سطح زمین پخش می‌شود. مخروط حاصل از این نوع آتشفشان ها کم ارتفاع می‌باشد. شیب آنها نیز کم بوده و بندرت از 10 درجه بیشتر خواهد بود. ترکیب این نوع آتشفشان ها بازالتی می‌باشد.

آتشفشان های ولکانو

این نوع آتشفشان ها ترکیب ریولیتی یا آندریتی داشته و از نوع انفجاری می‌باشند. در این آتشفشانها ارتفاع مخروط حاصله به دلیل بالا بودن گرانروی گدازه‌ها و همچنین انفجاری بودن آنها زیاد بوده و شیب آنها نیز تند می‌باشد. این نوع آتشفشان ها از مواد پروکلاستیکی ساخته می‌شوند. دهانه آتشفشان ها بدلیل بالا بودن میزان چسبندگی مواد ، مسدود شده و با بالا رفتن فشار منفجر شده و مواد پروکلاستیکی آزاد می‌شوند.

آتشفشان های مرکب

این نوع اتشفشان ها معمولا دارای شیب تند و حدود 20 الی 30 درجه بوده و با خروج متناوب گدازه‌های روان و مواد پروکلاستیک ساخته می‌شوند. ترکیب این نوع آتشفشانها ریولیتی-آندریتی بوده و بخاطر چسبندگی مواد در حین حرکت آرام خود در دامنه ها منجمد می‌گردد و باعث مسدود شدن دهانه آتشفشان می‌گردد. وقتی در حین فعالیت مجدد فشار به حد کافی می‌رسد، دهانه آتشفشان منفجر شده و مواد پروکلاستیکی را به بیرون پرتاب می‌کند و در فعالیت بعدی مجددا مواد سیال مواد آذر آواری قبلی را می‌پوشانند.

کوه های قطعه‌ای - گسلی

در بسیاری از نقاط زمین ، کوههای مجزایی که مرتفع تر از زمینهای اطرافشان هستند، دیده می‌شود. مطالعات نشان می‌دهد که در چنین مواردی ، این قسمتهای مرتفع ، بوسیله گسله‌های عادی -که لغزش عادی آنها زیاد است از نواحی مجاور بالاتر قرار گرفته‌اند. این قبیل کوهها در حقیقت قسمتهایی از پوسته‌اند که در نتیجه نیروهایی که از پایین به آنها اثر کرده ، به سمت بالا حرکت کرده و کوههای گسلی را به وجود آورده‌اند.در بعضی موارد ، نشانه‌هایی در دست است که در محل کوههای گسلی ، قبلا کوههای ناشی از چین خوردگی وجود داشته ، و‌لی قبل از پیدایش کوههای اخیر ، فرسوده ، شده و از بین رفته‌اند.

کوههای قطعه‌ای - گسلی (fault-block mountains) هنگامی بوجود می‌آیند که واحدهای عظیم سنگی جابجا شوند. این واحدهای سنگی اغلب با گچ شدگی طبقات در امتداد گسل های عادی با شیب زیاد همواه هستند. لازم به ذکر است که گسلهای عادی و نرمال در اثر نیروهای کششی بوجود می‌آیند. در سیستم کوههای قطعه‌ای - گسلی معمولا پوسته زمین بطور عرضی به صورت صدها قطعه شکسته در آمده و سلسله کوه های تقریبا موازی را بوجود آورده است. طول متوسط هر قطعه در حدود 80 کیلومتر می‌باشد.

کوه های بالا خمیده  :

کوه های بالاخمیده (vpwarped mountains) به همراه بالا خمیدگی پوسته و در بعضی مواقع به علت جابجایی عمودی در امتداد گسل‌های بزرگ ، زاویه بوجود می‌آیند. برخی از این کوهها در پی سنگ آذرین قدیمی و دگرگونی تشکیل یافته‌اند، که زمانی به صورت قسمت هموار فرسایش یافته و سپس با رسوب پوشیده شده‌اند. وقتی که ناحیه ذکر شده به سمت بالا خمیده شد، فرسایش قشر طبقات رسوبی را کنار زده و هسته‌ای از سنگهای آذرین و دگرگونی در یک دشت هموار و وسیع قد علم می‌کند.