دید در شب
بيشتر مردم با مفهم ديد در شب آشنا هستند. غير از اين، اين تكنولوژي در عمليات هاي بيشمار و فيلم هاي جاسوسي زيادي ديده مي شود. اما حقيقت اين است كه ديد در شب بيشتر از آن كه يك مفهوم خيالي باشد، يك واقعيت است و با عينك هاي مخصوص، دوربين هاي يك چشمي، دوچشمي و تجهيزات ديگر مي توان در شب هاي كاملاً تاريك بدون ماه، ديد مناسبي داشت. در حقيقت اين تكنولوژي آن قدر پيشرفت كرده است كه شما يك انسان در فاصله بيش از 200 متري را به راحتي مي توانيد ببينيد. يعني 2 برابر طول يك ميدان فوتبال. اين شاهكار قابل توجه انسان به دو طريق كار مي كند: بالابردن كيفيت تصوير و تصويربرداري گرمايي.
بالا بردن كيفيت تصوير يك تكنيك است كه در آن تمام نورهاي خيلي كوچك توسط چشم انسان ممكن است قابل تجزيه و تحليل نباشد، را جمع مي كند. اينها كوچك ترين سوسوهاي نور هستند كه حتي بعضي مواقع با ارزان ترين طيف بين هاي مادون قرمز، آشكار مي شوند. اين نقاط نوري كوچك به وسيله ي سيستم آن قدر تقويت مي شوند كه به راحتي توسط چشم قابل ديدن باشند.
راه ديگر براي ديد در شب به وسيله ي تصويربرداري گرمايي يا مادون قرمز است. اين تنها تكنولوژي است كه مي تواند منحصراً در حيطه ي نورهاي بالاتر از مادون قرمز كار كند. به جاي اين كه نور جمع شود، اين گرماي ساطع شده از اجسام يا افراد است كه جمع آوري مي شود. كه اين به عنوان مادون قرمز گرمايي شناخته مي شود. كه مقدار زيادي از طيف مادون قرمز را اشغال مي كند.
(مادون قرمز در انتهاي پايين طيف نور قرار دارد و در حيطه ي نورهايي است كه با چشم انسان قابل ديدن نيستند.) اين بدان معني است كه مقدار زيادي از طول موج هاي ساطع شده توسط اجسام، به وسيله وسايل مربوطه (از جمله وسايل تشخيص دهنده ي مادون قرمز) قابل تشخيص است. از آنجايي كه تصويربرداري گرمايي با تبديل گرماي دريافت شده از اجسام به حالت قابل ديدن كار مي كند، بنابراين اين طور نتيجه مي شود كه برخي اجسام بايد از ديگر اجسام واضح تر به نظر بيايند، به وضوح يك انسان نيست.
مدیر وبسایت : پرویز ستوده شایق