صبر 

کلاهی ست 

بافته شده 

از خیال آمدنت

بر سر!

که روزهای

سرد نیامدنت را گرم کنم! 

 

پدرم هنوز رفتنت را باور ندارم و در تمام لحظات صدای شیرین خنده هایت، دلگرمی هایت برای مقابله با مشکلات زندگی و سایه ی مهربانت بر سرم را کم می آورم...

چقدر دلتنگ روزهایی ام که به اداره برسی و آن لاین بشی و برایت بنویسم:

- بابا جون نه خسته!

و با اینکه وقت جواب دادن نداری برایم کوتاه مینویسی:

- مرسی تم فراوان دختر گلم ...

و من نمیدانم حالا با اینکه ۲ سال از نبودت میگذرد چطور داغ دلم را آرام کنم...

به قول خودت که میگفتی:

 شاد باشی و با نشاط