كوهنوردي از فعاليتهاي نشاط آور به شمار مي آيد ، البته به شرطي كه نكات ايمني را رعايت كنيم تا اوقات خوشي با سلامتي همراه باشد . مردم اين واقعيت را پذيرفته اند كه نداشتن فعاليت ورزشي براي جسم و روان زيان آور است . همچنين در تمام فصل ها كه مردم در جستجوي هواي پاك و صاف و جاي آرام هستند به كوه روي مي آورند و در طي راهپيمايي و گردش در كوه از فوايد آن به نحو احسن بهره مند مي شوند . كوهستان آرام و دوست داشتني ، مي تواند بسيار خطرناك و حادثه ساز باشد .
      وقتي جاي پايتان محكم مي شود ، مطمئن مي شويد كه به احتمال قوي لغزشي باعث سرخوردنتان نمي شود ، قدم بعدي را مي گذاريد ، بالا مي رويد . بالا و بالاتر . وقتي به اوج نزديك مي شويد ، ديدن قله در چند قدمي لذت خاصي دارد . رسيدن به اوج هميشه خوشايند است . لحظه اي به عقب برمي گرديد . آنچه را گذرانده ايد دوباره مرور مي كنيد . شما بر مشكلات چيره شده ايد . مشكلات صعود . براي رسيدن به اوج سنگلاخ ها را سپري كرديد . در همين حين مي بينيد كه پير مردي فرتوت از كنارتان مي گذرد . داد مي زند : « پير مرد برو كنار بذار جوون ها رد شن .» كمي به خودتان نگاه مي كنيد ، دوباره او را وارسي     مي كنيد . نفس نفس زنان بالا مي رويد . به قله كه مي رسيد ، چند كوه ديگر كه اتفاقاً خيلي بزرگتر از اين يكي هستند خود نمايي مي كنند ، اما شما طاقت جلو رفتن نداريد ، هر چند كه وسوسه رسيدن به قله هاي بالاتر يك لحظه آرامتان نمي گذارد . با اين حال ، آن بالا ، روي قله كه هستيد احساس لذتبخشي داريد . به هيچ عنوان نمي خواهيد اوج را رها كنيد . دوباره همان پير مرد است كه مي گويد : « خسته شدي ؟» لابد در دلش به شما مي خندد راستي شما كدام ورزش را سراغ داريد كه اين گونه نزديكي با جريان روزمره زندگي داشته باشد ؟ شما در كوه زندگي را به زندگي پيوند مي زنيد ، البته شايد خودتان ندانيد و يا متوجه اش نشويد . به هر حال اين واقعيت كوهنوردي است . يك جمله از يك كوهنورد بزرگ دنيا نقل مي كنم از او مي پرسند چرا شما به آنجا مي رويد ، مي گويد : چون آن ، آنجا وجود دارد .
هنگامي كه بحث آسيب ديدگي در كوهنوردي پيش مي آيد ، مرز باريكي ميان يك نگرش مثبت و خوش بينانه و سادگي مفرط وجود دارد هر چقدر كوهنوردي فشرده تر باشد ، تاكيد بر لزوم تمرينات نرمشي صحيح بيشتر مي شود . برخي از كوهنوردان هنوز تصور مي كنند كه آسيب ديدگي براي ديگران پيش مي آيد نه براي آنها . عجيب است كه برخي هرگز از اشتباهات گذشته خويش ، عبرت نمي گيرند . حال آنكه شيوه كوهنوردي شما مهم ترين عامل تعيين كننده ي توانايي شما براي پرهيز از آسيب ديدگي است .
 
كوه مظهر قدرت و سر بلندي ، احسان و جوشش و بخشش است .
كوه جايگاه مقدس وحي و تفكر و تقدس پيامبران و عرفاست .
كوهنوردان به خوبي تقدس كوه را مي شناسند .
حرمت كوه و كوهنورد را مي دانند .
كوه ها را دانشگاههاي انسان سازي مي دانند .
در كوه مي آموزند قاطعيت در تصميم گيري صحيح را فروتني ، تواضع
خشوع ، جوانمردي و ايثار شكيبايي شهامت و گذشت بخشش و فداكاري را و در يك كلام
انـســــــان بــــــودن را