نشاط کوهستان

 بارها دیده شده که یک پیغام نه تنها فقط توسط آن‌هایی که مورد نظر بوده اند، بلکه توسط افرادی که مورد نظر نبوده اند نیز شنیده شده است. باید بدانیم پیام در حال مبادله چگونه، در چه زمانی ودر چه مکانی به کسی که مخاطب ما است می رسد. واسط، چگونگی انتقال پیام راتعریف می‌کند. صدا، رادیو، سیگنال‌های دیداری، نامه، پست(الکترونیک)، تلفن و غیره، کلیه واسطه ها را در بر می‌گیرند. پیام، آن چیزی است که مقرر است از فرستنده به گیرنده منتقل شود.

حصول اطمینان از اینکه پیام تفسیر شده همان اصل پیام است، مهم‌ترین بخش در یک ارتباط مؤثر می‌باشد. آیا این امکان وجود دارد که پیامی بد تفسیر شود؟ آیا پیام دریافتی واقعاً ضروری است؟

برای ارتباط مؤثر، تمامی اجزاء (فرستنده، گیرنده، واسط(منتقل کننده)، قصد و نیت و تفسیر) نیاز به توجه دارند. پیامی که تحریف و بد فهمیده  شود و یا اینکه به طور نا مناسب تفسیر شود، می‌تواندمنجر به عدم انجام کار، شکست در مأموریت و یا حتی تلفات جانی شود. در شرایط مطلوب، پیام مورد نظر باید آن چیزی که توسط گیرنده دریافت (استنباط) می‌شود، باشد. فرستنده و گیرنده باید تلقی و استنباط مشترک و مشابه از پیام مبادله شده داشته باشند.

 ارتباطات در یک رویداد جستجو و نجات می‌تواندشکل‌های متنوعی داشته باشد، اما انواع صوتی، تا به امروز معمول ترین آن‌ها هستند. صدا یکی از عمومی ترین انواع ارتباطات صوتی است. صدا می‌تواندبرای ارتباط مستقیم با شخص دیگری که درگیر هدایت ورهبری گروه ها، توجیه و گزارش گیری در یک عملیات جستجو و نجات می‌باشد، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

صدا می‌تواندبه منظور جلب سوژه از طریق صدا زدن نام سوژه و یا فقط ایجاد صداهایی برای جلب نظر باشد. ارتباط بی سیمی پست فرماندهی یا بارگاه اصلی با میدان عملیات و بلعکس مؤثر است. ارتباطات صوتی زمانی که شنوندگان بیشتر از تعداد صحبت کنندگان باشد، به بهترین وجه عمل می نمایند.

 صدا پر کاربردترین وسیله ارتباطی در یک رویداد جستجو و نجات است. سیستم ها (بلند گو)در اماکن عمومی می‌تواندبه منظور به کارگیری صدا در یک نظام ارتباطات صوتی مورد استفاده قرار بگیرد. به هر حال، باید احتیاط شود، به این خاطر که بلندگوها اگر به طور نامناسب ویا مفرط استفاده شوند ممکن است سردرگمی و اختلال ایجاد کنند.

ابزار علامت دهی مانند، شیپور (بوق)، آژیر (سوت خطر)، فرستنده (یا ناقل)، GPS، فرستنده مکان نمای اضطراری (EMERGENCY LOCATOR TRANSMITTER) یا ELT  نمونه‌هایی از رساننده می‌باشند. این نمونه ها می‌توانندتوجه افراد رابه نقطه یا ناحیه ای خاص جلب نمایند. یک ELT    می‌تواندیک ردیاب ELT را به طور مستقیم به یک سوژه هدایت نماید.

ELT وسیله ای  الکترونیکی است که عمدتاً و در درجه اول در هواپیما وقایق‌های بزرگ نصب می‌شود. این وسیله به طور خودکار و یا دستی علائم وسیگنال‌های خاصی را بر روی فرکانس از پیش تعیین شده ای که می‌تواندبرای هدایت ردیاب‌های دستگاه مورد نظر استفاده شود، می فرستد. افراد باید احتیاط کنند تا علائم و سیگنال‌های سردرگم و غیر ضروری ایجاد ننمایند زیرا بدفهمی ممکن است به مشکلات ویا تأخیر منجر شود. به حرکت در آوردن و تکان دادن دست برای یک هواپیمای جستجو گر، با کنایه عمل کردن، به دلخواه و خارج از مقررات و نظم رفتار کردن و شوخ طبعی و یا هر زیاده روی در ارتباطات استاندارد مورد استفاده، همگی ممکن است ایجاد مشکل کند. فرستنده پیام باید به این که پیام چگونه توسط گیرنده تفسیر خواهد شد، بیاندیشد و اینکه چند شیوه برای تفسیر پیام شما موجود است.

سوت ها می‌توانندبه جای سایر ابزار برای ارتباطات بین گروه ها مورد استفاده قرار بگیرند، سوت ها همچنین، ابزار علامت دهی اضطراری مناسبی برای هر کس می‌باشند. بعضی از گروه ها سوت ها را با علائم خاص، به عنوان شیوه و روش اضطراری ایجاد ارتباط مورد استفاده قرار می‌دهند. یک گروه ممکن است سیستمی به شرح زیر را مورد استفاده قرار دهد:

یک سوت ممتد بلند می‌تواندبه عنوان شیوه ای رایج برای تطبیق و تفهیم دیگران به موقعیت خودشان مورد استفاده قرار گیرند.

دوسوت کوتاه تر به معنی بازگشت به پایگاه است. این به دیگران می‌گوید که فردی دچار مشکل شده است و همه باید به پایگاه مراجعت نمایند. زمانی که همه به پایگاه مراجعت کرده اند، فرد غایب مورد شناسایی قرار گرفته وفرآیندهای اضطراری وبحرانی می‌تواندمورد اجرا قرار گیرد.