عاشقم بر کوه و کوهستان بود کاشانه ام

دامن معشوقه باشد جایگاه و خانه ام

                               سنگهای خاره اش چون پرنیان در زیر پا

                               قله اش شمع شب افروزی و من پروانه ام

بسته بر پای من دل خسته زنجیر جنون

تا بداند عالمی من عاشق دیوانه ام

محمود اجل - کوهنورد فقید همدانی