با سلام به دوستان
برنامه کوهنوردی به گنو در بندرعباس و صعود قله نصیری بهانه ایی شد تا مطالبی را در این خصوص تقدیم همنوردان و خواننده گان نشاط کوهستان بنمایم . هر چند این برنامه با اصطراب و نگرانی هایی اجرا شد و برخی از دوستانمان که از مدتها انتظار این صعود را می کشیدند ، موفق به حضور در برنامه نشدند و ما یک دلمان نزد این عزیزان بود ،ولی در نهایت این برنامه با حضور ۱۲ نفر از اعضاء گروه کوهنوردی پژوهشکده مهندسی جهاد کشاورزی و دو تن از کوه نوردان بندرعباسی با  نظم و هماهنگی خاصی اجرا شد .

معمولاً برنامه های کوهنوردی برای صعود به قلل معروف در مناطقی غیر از جنوب کشور برگزار می شود .دلیل آن چیست ؟
آیا کوه های دیگر مهم تر هستند؟
آیا کوه  های دیگر معروف ترند؟
آیا این کوه ها دور بودنشان  از پایتخت باعث عدم توجه شان شده است؟
 آیا صعود قلل در این مناطق افتخار محسوب نمی شود ؟
کوه نوردان این خطه مظلوم مانده اند چرا ؟ 
این سوالات و سوالات مشابه ما را برا آن داشت تا قله ایی را در جنوب کشور برای صعود انتخاب کنیم و ما گنو را برگزیدیم ،در یکی از مناطق مرزی جنوب کشور ، به دلایل بسیار زیاد که از مهمترین آن هماهنگی در بندرعباس و کوه نوردان راهنمایی که اعلام آمادگی کرده بود .
ولی ما در صعود به قله گنو چه دیدیم که باید به آن افتخار کنیم :
--- قبل از  همه باید از صمیمیت افراد خون گرم و با صفای جنوب کشور خصوصاً بندرعباس و جزایر اطراف بنویسم .قول و قرار های کوه نوردی بدون کوچکترین چشمداشتی قابل ستایش است .
 در ا ینجا نمی توانم از شخصی که تاثیر عمیقی در دیدگاه ها به زندگی کوه و کوه نوردی که نشان از صلابت اوست ننویسم . او کسی نیست جز ساجده کشمیری ، شاعره به نام بندرعباس و کسی که جسارت ورود به ادبیات شعری را به خوبی آموخته است . پایداری و استواری او از گفته هایش مشهود است . در خصوص این شاعره کوهنورد باز هم خواهم نوشت .
--- سختی صعود به این قلل را از نزدیک شاهد بودیم ، مسیرهای سنگی و صخره ایی از مشخصات بارز این صعود بود .در اینجا فاصله ها گول زننده است ، ارتفاعی که از دور ، نزدک می نمایاند ولی باید بروی تا سخی مسیر را حس کنی .
   گفتیم در ارتفاعات برف داشت ، حتی خود بندرعباسی ها هم باور نکردند . سنگ های قرارش و بکر بودن این منطقه کوهستانی نسبت به جاهای دیگری که ما در آن صعود داشتیم مثال زدنی است .پوشش گیاهی متنوع و درختانی که در ارتفاعات با حداقل آبی که در میان سنگها بدست می آورند قد بر افراشته اند .
--- قدر آب و سایه را اینجا همه با وجودشان حس می کنند ، ارزش چشمه با آب اندکش ارزش زندگی را دارد و این با اهمیت ترین درسی بود که گنو به گروه ما داد .
--- دوستان پشتیبان ما جناب ناخدا جلالی و دوست گرامی جناب آقای هاشم پور  در بندرعباس که الحق بدون وجود این عزیزان برنامه ایی چنین منظم اجرا نمی شد .

بازدید از برخی جزایر جنوب کشور هم در زمانهای انتظار برای بازگشت فرصت دیگری بود که محرومیت منطقه خصوصاً ساکنین جزایزی مثل هرمز را که  قلب هر بازدید کننده ایی را به درد می آورد از نزدیک حس کنیم
و . . . .

خسرو یوسفی                                            شنبه 12 بهمن1387 ساعت: 20:8
ما با گنو و بابا نصیری خیلی دیر آشنا شدیم ولی الحمدلله خیلی زود به وصالش رسیدیم ودر این آشنایی و وصال غیر از زیبایی چیزی ندیدیم و همه چیز را زیبا دیدیم سنگها و صخره ها درختها و قله زیبایش را و مخصوصاً آدمهایش را
نویسنده: نشاط کوهستان - ستوده                      شنبه 12 بهمن1387 ساعت: 21:11
گنو و صعود به قله نصیری یکی از افتخارات کوه نوردی ام خواهد ماند . در گنو صفا و صمیمیت را ، زیبایی و دشواری را ، پوشش گیاهی و سنگهای سنگواره دارش را ، ارزش چشمه هایش را و حتی سنگهای قرارش را ،درختان استوارش را و کوچه های طبیعی در  ارتفاعاتش را ، دوستداران عاشقش را که با هر نگاهی من حس بودن در کوهستان را در چشمانش می خواندم با هم دیدیم .
عشق به بابا نصیری و نگاهی دائمی به خط الراس گنو ، خوشحالی مان را چند برابر کرد .
شنبه 12 بهمن1387 ساعت: 22:59 توسط:همنورد همکار
سلام جناب ستوده
قبل از هر چیز تبریک دوستانه بنده را بپذیریدامیدوارم همواره در تمام مراحل زندگی شاد و موفق وپیروز باشید

شنبه 12 بهمن1387 ساعت: 22:57

توسط:محمدرضا یاوری

دل پر مهرش که سراسر اعتقاد به هدف بود و مناعت طبعش که لحظه به لحظه رخ می نمایاند بر من و هم نوردان با وفایم غیر قابل فراموشی است.
باشد که همیشه دلهایمان و اهدافمان با هم باشد و همگی هماهنگ با بهترین ها.

ای ایران ای وطن من تو را دوست دارم ،تو را که همیشه ما را در آغوش داری و سرزمین های پاکت را در برابر دیدگانمان می گسترانی.