نویسنده: خسرو یوسفی        شنبه 18 آبان1387 ساعت: 19:38
برادر بزرگوارم ستوده عزیز
سلام چه خوب کردی که این عکس را در وبلاگ زیبایت گذاشتی و باعث شدی که من بتوانم حداقل یک تشکری از برادرعزیزم آقای اینانلو بکنم . کفشهای من کاملاً گل آلود شده بود ولی بعد از استقرار در خانه آقای حیدری بزرگوار در بره سر که واقعاً نمیدانم آدم چگونه می تواند از زحمات ایشان تشکر کند دیدم کفشهای من کاملاً تر و تمیز شسته شده و اصلاً یک ذره هم گل در زیر و روی آن وجود ندارد تعجب کردم چه کسی این کار را کرده است ؟
از طرفی دیدم اینانلو طب ولرز گرفته و به شدت میلرزد سریع رفتم کیسه خواب آوردم که دیدم حالش کمی بهتر شده است
این بزرگوار در زیر باران و سرما کفشهای مرا برداشته و شسته بود
به نظر شما اسم این کار ایشان را فداکاری ایثار و یا ... میتوان گذاشت ؟و من چگونه میتوانم از این کار ایشان تشکر کنم؟

نویسنده: خسرو یوسفی       شنبه 18 آبان1387 ساعت: 19:47
آقای ستوده
با سلام در موضوع عکسی از درفک (کفشهای گل آلود) نمی توان نظر نوشت لذا من نظرم را اینجا نوشتم
                                             تشکر
کفش های یک کوهنورد
نویسنده: محمدرضا یاوری
یکشنبه 19 آبان1387 ساعت: 16:25
سلام
این کفش یعنی عشق!
این کفش یعنی همت!
این کفش یعنی تلاش!
این کفش یعنی من،تو،او،ما و آنهایی که می آیند و می روند و جز ردپا بر این سرزمین زیبا چیزی برجا نمی گذارند.
خدا به همراهتان دوستان خوبم