کجور منطقه ای است از تبرستان (مازندران کنونی) که در قدیم رویان خوانده می شد.این منطقه قصبه ی مرکزی دهستان بلده در بخش مرکزی شهرستان نوشهر است. در سال 740 هجری برابر با 1240 میلادی استاندار جلال الدوله اسکندر بن زیاد شروع به تجدید بنای قلعه شهر کجور کرده بود و چون این شهر در موقع تاخت و تاز مغول خراب و ویران شد وی در سال 746 هجری اطراف آن شهر بارو کشید و بنای آن را تجدید نمود کجور امروزه به سبب تقسیمات کشوری به 3دهستان ییلاقی محدود شده در گذشته به طوایف بزرگی از دیوار شرقی آمل تا منطقه دیلمان  قدمت داشته است.
امروزه به مرکزیت پول کجور   با وسعت 1186 کیلومتر مربع وسعت دارد.
کجور شامل 14 تابعه است که هر کدام دارای دهستان ها و روستاهای مختلفی می باشند. همچنین دارای آموزش و پرورش ،بخشداری ثبت احوال،کمیته امداد و نیز موزه مردم شناسی کندلوس و.... است، کجور دارای آب و هوای معتدل مرطوب و سرد است ،در اکثر مواقع هوا نظم فصلی ندارد،زمستان های بسیار سرد و با بارش برف،تابستان های معتدل و مرطوب و بارندگی در منطقه بسیار زیاد است این امر نیز باعث تنوع پوشش گیاهی ، دارا بودن دشت های مرتفع و علفزار ها شده و مردم را به امر زراعت ،کشاورزی و دامپروری و باغداری وا داشته است.
کجور به علت داشتن وسعت مراتع دارای پراکندگی نسبی است و اکثر روستاها از هم فاصله دارند. در این منطقه گلهای زینتی و میوه های فصلی به وفور یافت می شود. و به علت داشتن گیاهان زینتی و داروئی معرف عام و خاص است ،تنوع جانوری بسیار زیادی شامل جانوران اهلی و غیر اهلی را داراست که به علت حمایت نکردن متاسفانه بعضی از آنها در حال انقراض یا منقرض شده اند (مانند پلنگ) کجور دارای چشم اندازهای طبیعی آبشارهای فراوان و جنگلهای انبوه با گونه های ذره بین،بلوط بارانک ،سرخدار ،افرا ،توسکا،ون،اوری و نورات می باشد.
آثار تاریخی بجا مانده از جمله سد خاکی ،دهکده تاریخی نا سنگ با گنبد درویش خان، به سبک ساسانی ،قلعه ها ،پناهگاههای کوهستانی با برج و بارو در محله های مختلف و امامزاده ها حکایت از قدمت این منطقه دارد.
کجور بین کوه دماوند و علم کوه و یا بین دو دره هراز و چالوس واقع است رودخانه های آب و چشمه های آب گرم در این منطقه زیاد است.

از مغرب  به چالوس  ،از مشرق به سولده نور ،از جنوب به نور و از شمال به دریای خزر مشرف می باشد.

 سکنه این منطقه را گیلک ها وخواجه وند ها (کرد زبان ها ) شامل می شوند. عموماً باهوش و با استعداد مردم زحمتکش،مهربان و میهمان نواز هستند. شخصیت هایی نظیر شیخ فضل اله نوری،استاد محمد حسین سلطانی لرگانی(شاعر و مترجم  نهج البلاغه ،نهج الفصاحه و صحیفه) حاج میرزا نظر پاک (ریاضیدان و فیلسوف) از این منطقه سر بلند کرده اند.