نشاط کوهستان

ما در كوهنوردي اصطلاحاتي داريم كه معمولاً آنرا استفاده مي كنيم . نمي دانم چقدر راجع به آن فكر كرده ايم . ولي آنچه كه مهم است اينكه برخي از آنها را مي توانيم بهتر كنيم . يكي از آن موارد قله را زندن است . آيا ما واقعاً قله را مي زنيم ، نمي توانيم از كلمات بهتر و زيباتري استفاده كنيم ؟
شما هیچ قله ايي را نمي زنيد ،بلکه چند لحظه برروی آن می ایستید فرياد شادي سر مي دهيد، مناظر اطراف را به تماشا مي نشينيد ، خداي خويش را سپاس مي گوييد و سپس باز مي گرديد. آنگاه برف به کمک باد جای پاهای شما را پر می کند . دلتنگي در بازگشت به سراغتان مي آيد و آرزو مي كنيد عمري باقي باشد تا دوباره عظمت خداوندي را در بلنداي كوهستان نظاره گر باشيد.
پیشنهاد من برای قله را زدن  بوسه بر قله است . شما چه پیشنهادی دارید تا دیگر از کلمه زدن قله در هنگام رسیدن به قله پرهیز کنیم

احمد غريب زاد :
عبارت "قله را صعود كنيم" به جاي "قله را بزنيم" پيشنهاد مي شود.   همين!

محمد رضا یاوری :
ما قله را نمی زنیم البته شاید اینطور فکر کنیم که بالا رفتن از کوه و ایستادن بالای کوه یعنی افتخار.مطمئنا هر کس چنین تفکری داشته باشد فقط هدفش صعود و زدن قله است. ما در کوه هماهنگی-تبعیت-ایثار-کار گروهی-تلاش و دهها ارزش دیگر را تمرین می کنیم و با استفاده از این ها نفس خود را می زنیم که اگر غیر این کنیم بسیار وقت خود را تلف کرده ایم.
دوستی در صعودها در 10 قدمی قله می ماند و بر می گشت !این یعنی چه!!!؟