مقدمه

با آنکه حتی دو کوه هم نمی توان یافت که کاملا شبیه به یکدیگر باشند معذالک می توان کوه ها را بر اساس بارزترین ویژگی آنها تقسیم بندی کرد. یکی از مبنا های تقسیم بندی کوه ها می تواند مکانیزم تشکیل آنها باشد که بر این اساس می توان کوه ها را به چهار نوع اصلی تقسیم نمود که شامل کوه های چین خورده یا پرچیده ، کوه های آتشفشانی ، کوه های قطعه ای-گسلی و کوه های بالا خمیده       می باشد.سلسله کوه هایی که معمولا یک نوع بوده و درکنار یکدیگر قرار گرفته اند، سیستم کوه ها را به وجود می آورند. علاوه بر انواع اصلی ذکر شده، بعضی نواحی بدون آنکه تغییر شکل قابل ملاحظه ای در پوسته زمین بوجود آورند، دارای عوارض کوهستانی می باشند. برای مثال فلات ها (نواحی مرتفعی که اساسا افقی هستند) ممکن است به صورت زمین های ناهمواری درآیند.

کوه های ناشی از چین خوردگی

http://neshate-koohestan.blogfa.comکوه های موسوم به کوه های چین خورده یا کوه های پیچیده از بزرگترین و پیچیده ترین کوه ها به شمار می روند. شکل عمومی آنها به صورت قوس هایی است که چند صد کیلومتر عرض و هزاران کیلومتر طول دارند. کلمه چین که همراه نام آنها ذکر می شود به خوبی می تواند طبیعت این دسته کوه ها را بنمایاند. بدین معنی که چین خوردگی سنگها که غالبا بسیار درهم و پیچیده است، این کوه ها را به وجود آورده است. از جمله ویژگی های دیگر این کوه ها ضخامت فوق العاده زیاد طبقات چین خورده رسوبی را می توان نام برد بطوریکه در بعضی موارد ضخامت آنها به 15000 متر و بیشتر نیز   می رسد. در این کوه ها هرچند، چین خوردگی بسیار واضح و آشکار است، ولی فعلیت های دیگری نظیر گسل خوردگی، دگرگونی و فعالیت های آذرین نیز ممکن است به درجات گوناگونی در آنها مشاهده شود. اکثر کمربندهای اصلی کوه ها مانند کوه آلپ، اورال، هیمالیا و آپالاش از این نوع هستند. به علت اینکه کوه های چین خورده قسمت اعظم و اصلی کوه های جهان را تشکیل می دهند، عمدتا مکانیزم و فرآیند تشکیل کوه ها را با این روش توضیح  می دهند.

 منبع:

http://www.scienceclarified.com/landforms/Faults-to- Mountains/Mountain.html