نشاط کوهستان

     اوقات فراغت در واقع مدت زمانی است که یک فرد از تمام تعهدات و تکالیف خانوادگی، اجتماعی و شغلی آزاد است و می تواند به میل خود آن را سپری کند، این زمان به طور مسلم نمی تواند تفاضل ساعات کار از اوقات بیکاری باشد.
   فراغت زائیده تمدن است و در صورتی که فضای سالم و امکانات مناسب برای گذراندن آن وجود داشته باشد تکمیل کننده آن محسوب می شود.

   امروزه استفاده از اوقات فراغت، جزیی از زندگی روزمره جوامع پیشرفته محسوب میشود و سیستم های مختلف تفریحی به عنوان یک ضرورت در تمدن های امروز مطرح است.

    در دنیای امروز ایجاد توازن بین ساعات کار و اوقات فراغت، مشکلات زیادی به دنبال دارد و این امر به میزان زیادی به درآمد وابسته است، به این صورت که با وجود احتیاج به اوقات فراغت، انگیزه کسب درامد بیشتر که کار را بیشتر را در پی دارد مانع استفاده از اوقات فراغت می شود و اگر اوقات فراغت بیشتر مدنظر باشد، به دلیل محدودیت و کاهش ساعت کار، میزان درآمد نیز کاهش پیدا می کند.

این همیشه یک قاعده کلی است که اوقات فراغت از نظر زمانی، رقابت بسیاری شدیدی با کار دارد و افزایی یکی، کاهش دیگری را به دنبال دارد. استفاده از اوقات به اوضاع اقتصادی و اجتماعی یک جامعه و افراد آن بستگی دارد. در بسیاری از جوامع کم درآمد، توده مردم وقت زیادی را به بیکاری می گذرانند، که می توان آن را تبدیل به اوقات فراغت مفید کرد. اوقات فراغت و تفریح لازم و ملزوم یکدیگرند ولی به هیچ وجه یکی نیستند، اوقات فراغت زمانی مخصوص است. هر تفریحی در اوقات فراغت انجام می شود، ولی اوقات فراغت به تمامی صرف تفریح نمی شود.

   بطور کلی کارکردهای اوقات فراغت و یا نحوه گذراندن آن به سه دسته رفع خستگی، رشد و شکوفایی شخصیت و تفریح تقسیم می شود.
  این سه کارکرد به طور مستقیم با یکدیگرمربوط اند. این کارکردها یا به دنبال یکدیگرند یا با یکدیگر همزیستی دارند و گاه چنان به هم آمیخته می شوند که به زحمت می توان آن ها را از هم تشخیص داد (مجنونیان، 1374).