وقتی اونجایی همه بهت می گن ، تا می تونی از این مکان استفاده کن ، وقتی برگشتی دلتنگ می شی  ،سعی می کنی از تمام لحظات آن بهره مند بشی ، به همه چیز و همه کس فکر می کنی ، حاجت های تمام اطرافیان را در نظر می گیری و حتی سعی می کنی برای کسانی که ندیدی دعا کنی ، برای همه حاجت مندان و همه گرفتاران ، همه فقرا و برای همه همنوعان ات که به گونه ایی امید به لطف و کرم خداوند هستند و به این فکر می کنی که کاری می توانی انجام دهی ، همان را انجام می دهی ولی او همه حرف های به زبان آمده و نیامده را می شنود .
سفرهای کوهنوردی زیادی را تجربه کرده ام ، تمام آنها مانند حلقه فیلم از پنجره ذهنم عبور می کند ، با سرعت هر چه تمام تر ولی با دقت بسیار بالا ، تصویر همه کسانی که به یاد دارم از مقابل دیدگانم عبور می کند ، این اولین سفر من به سرزمین وحی است ولی آرامش عجیبی دارم ، خدایی که در همین نزدیکی است ، خدایی که تمام بندگان اش را دوست دارد و خدایی که روزی رسانی تمام بندگانش می باشد ولی خدایا خودت آن ده که آن به ....