مردی در یکی از دره های کوه های پیرنه(Pyrenees ) قدم می زد، به چوپان پیری برخورد. چوپان او را در غذایش شریک کرد، و مدت دازی کنار هم نشستند و از زندگی صحبت کردند .

مرد گفت : اگر کسی به خدا اعتقاد داشته باشد، باید بپذیرد که آزاد نیست، چون خدا هر گام او را هدایت می کند.

در پاسخ، چوپان او را به دره تنگ و عمیقی برد که در آن، پژواک هر صدایی به وضوح شنیده می شد.

گفت: زندگی این دیواره هاست، و سرنوشت فریادی است که هریک از ما می کشد. آن چه انجام میدهیم، تا قلب خداوند بالا می رود، و به همان شکل به طرف ما بر می گردد.

از:پائولوکوئیولو
و حقیقت نرمال

اعمال خداوند، به سانٍ پژواک کردار ماست .

این جهان کوه است وفعل ما ندا                    سوی ما آید نداها را صدا ( مولانا )