Kolakchal
from:Jafar Sepehri
|
چو پا بر فراز کُلَکچال کرد |
ز چنگ تهمتن رها يال کرد |
|
گريزان شده پور ديو سپيد |
تهمتن به رخش اندرآمد چوشيد |
کُلَکچال نام یکی از کوههای رشته کوه مرکزی البرز، در شمال تهران، با ارتفاع قله 3350 متر از سطح دريا است. در سال 1339 و توسط سازمان پيشاهنگی، پناهگاهی بسيار مجهز در ارتفاع 2600 متری از سطح دريا ساخته شد و همنام با قله آنرا نيز کُلَکچال ناميدند. اين پناهگاه اکنون زيرنظر وزارت آموزش و پرورش اداره میشود. ويژگی و مشخصه اين پناهگاه برج سفيد رنگی است که در روی سنگهای آن نام گروههای پيشاهنگی (رسد) به چشم میخورد.
اين پناهگاه سه مسير دسترسی دارد. مسير نخست از بوستان جمشيديه آغاز شده و بيشتر کوهپيمايان از اين مسير بالا میروند و در تمام سال قابل استفاده است. دو مسير ديگر گلابدره و دره وزباد هستند که مناظر دلانگيز و پرطراوت آن در فصل بهار بهويژه پذيرای دوستداران طبيعت و عاشقان دلخسته کوهستان است. همچنين میتوان از راه پيازچال، که در پايان بهار کوهستان به طرز باورنکردنی زيباست، از کُلَکچال به ديگر پناهگاههای کوهنوردی مانند شيرپلا عزيمت نمود.
کُلَکچال را يخچال پربرف هم معنی کردهاند. اما در نزديکی آمل، پايتخت منوچهر پادشاه پيشدادی ايران در زمان پهلوانی سام نريمان نيای رستم، کوهی و غاری به نام کُلَکچال (کُرَکچال) وجود دارد که آثاری از زندگی انسانهای پيش از تاريخ در آن يافت شده است. به اعتقاد مردم محلی اين غار خانه ديو سپيد بوده است. (حماسهسرايی در ايران، ذبيحاله صفا)
در منظومه حماسی شبرنگ نامه، که در سده هفتم هجری و درباره رزم رستم با شبرنگ فرزند ديو سپيد سروده شده است، از نخستين نبرد رستم و شبرنگ در کُلَکچال، سخن رفته است.
مدیر وبسایت : پرویز ستوده شایق