شنبه اول مهرماه 1390 اینجا ایران است ، یکی از تالاب های حفاظت شده ، تالاب کیاشهر ، مجاور پارک ملی بوجاق ، جایی که قراره پاک بمونه تا میزبان پرندگان مهاجر باشه و قرار زیستگاهی مناسب برای پرندگان بومی ایران بشه .... من ، تو ، او ..... ما ، شما ، ایشان همه مسئولیم ، سطل های زباله ایی که برنامه منسجمی برای تخلیه آنها  نیست ، گردشگری که می داند طول عمر بطری های پلاستیکی بسیار طولانی است و آموزشی که یاد گرفته ایم ولی عمل نمی کنیم .... راستی چرا ؟
داریم به بیراه می ریم با تخریب طبیعت ، بستر طبیعت گسترده است ، قبل از اینکه کاملاً نابود بشه باید هر کسی در هر مقامی ، بکوشد ، بکوشیم و بکوشند .... شما جملات بهتری دارید بفرمایید ، به شرطی که بتونیم به اونها عمل کنیم ....

اگر فقط آگاهان ما عمل کنند ... غصه مون کمتر می شه ... شما نظر دیگری دارید ...

فقط تاسف !!!!!!

تاکی ؟؟

تا چه وسعتی ؟؟

کور سویی از زندگی

اگه بخواهیم درست می شه .... شدنیه ...

نگذاریم قایق ها به گل بشینند ....

اگه گذرتون به سمت رشت یا بندر انزلی یا لاهیجان افتاد حتما از بندر کیاشهر هم دیدن کنید ، از روی این پل چوبی گذر کنید و جنگل و تالاب و ساحل و دریا را یکجا مشاهده کنید ، شاید خیلی هاتون بندر کیاشهر را نشناسید ، به نقشه راه های ایران نگاه کنید نزدیک حوالی اون سه شهری که گفتم پیداش می کنید ....

شاد و با نشاط باشید